اثربخشی آموزش ارتقای سبک زندگی سالم به شیوه شناختی-رفتاری بر خودکارآمدی و بهزیستی روانشناختی مبتلایان به سرطان
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی سلامت، واحد بین المللی کیش، دانشگاه آزاد اسلامی، جزیره کیش، ایران.
2 دانشیار، اندوکرینولوژیست، گروه پیوند و مدیریت بیماری، ستاد معاونت درمان وزارت بهداشت و درمان و آموزش پزشکی، تهران، ایران.
3 دانشیار، گروه سنجش و اندازه گیری، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.
4 استاد گروه روانشناسی تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
doi
10.22123/chj.2022.266872.1650چکیده
مقدمه: سرطان به عنوان یک بیماری مزمن و ناتوانکننده، دارای تبعات بسیاری است و بهبود سبک زندگی میتواند سلامتی فرد بیمار را تحت تأثیر قرار دهد. پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزش ارتقای سبک زندگی سالم به شیوه شناختی-رفتاری بر خود کارآمدی و بهزیستی روانشناختی مبتلایان به سرطان انجام شد. مواد روش ها: طرح پژوهش حاضر نیمهآزمایشی با پیشآزمون – پسآزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه بیماران مبتلا به سرطان مراجعهکننده به بیمارستان شهید فیاض بخش تهران در سال 1398 بود. تعداد 30 نفر به طور هدفمند انتخاب شدند و به طور تصادفی به دو گروه مساوی آزمایش و کنترل اختصاص یافتند. گروه آزمایش تحت 8 جلسه 90 دقیقهای آموزش ارتقای سبک زندگی سالم به شیوه شناختی-رفتاری قرار گرفت. برای گروه کنترل مداخلهای صورت نگرفت. ابزار جمعآوری دادهها عبارت بود از مقیاس خودکارآمدی عمومی و پرسشنامه بهزیستی روانشناختی که به صورت خودگزارشی تکمیل گردید. دادهها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیره آنالیز شد. یافته ها: نتایج نشان داد آموزش ارتقای سبک زندگی سالم به شیوه شناختی-رفتاری به طور معنیداری موجب افزایش نمرات پسآزمون خودکارآمدی و بهزیستی روانشناختی در مبتلایان به سرطان شده است (001/0>p). نتیجه گیری: طبق نتایج، آموزش ارتقای سبک زندگی سالم به شیوه شناختی-رفتاری میتواند بر خودکارآمدی و بهزیستی روانشناختی مبتلایان به سرطان مؤثر باشد. بنابراین، در حیطه سلامت مربوط به مبتلایان به سرطان میتوان مداخلات مبتنی بر ارتقای سبک زندگی سالم را به منظور ارتقای سلامت روان این بیماران استفاده نمود.
