تأثیر شناخت درمانی هستینگر بر درد ذهنی و خود انتقادگری زنان مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه
نویسندگان
1 استادیار، گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
2 کارشناس ارشد، گروه مشاوره، دانشگاه آزاد اسلامی واحد قم، قم، ایران.
doi
10.22123/chj.2022.271579.1669چکیده
مقدمه: اختلال استرس پس از سانحه یک اختلال مزمن ناتوانکننده است. حوادث جادهای از شایعترین علل ایجاد اختلالات مرتبط با استرس میباشد. این پژوهش با هدف تعیین تأثیر شناخت درمانی هستینگر بر درد ذهنی و خودانتقادگری زنان مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه انجام شد.مواد و روشها: پژوهش حاضر، نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون، پسآزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمامی زنان مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه ناشی از سوانح جادهای مراجعهکننده به مرکز آموزشی-درمانی فارابی شهر کرمانشاه در سال 1399 بود. با نمونهگیری در دسترس، 30 نفر انتخاب و به شیوه تصادفی (قرعهکشی) در گروههای آزمایش (15 نفر) و کنترل (15 نفر) قرار گرفتند و پرسشنامههای درد ذهنی (Orbach و همکاران، 2003)، خودانتقادگری (Zuroff و Thompson، 2004) و اختلال استرس پس از سانحه (Reed و Norris، 1997) را تکمیل کردند. در گروه آزمایش، شناخت درمانی هستینگر در 10 جلسه (هفتهای 1 جلسه 5/1 ساعته) اجرا گردید. در گروه کنترل مداخلهای انجام نشد. پس از پایان درمان از گروهها پسآزمون گرفته شد. دادهها با روش تحلیل کوواریانس چندمتغیری تحلیل شد.یافتهها: شناخت درمانی هستینگر بر کاهش نمرات خودانتقادگری کل (45/4=F، 016/0=p و 56/0=Eta)، مؤلفههای خودانتقادگری درونی و مقایسهای گروه آزمایش در پسآزمون اثربخش بود. همچنین، باعث کاهش معنیدار درد ذهنی (33/13=F، 001/0=p و 63/0=Eta) در آزمودنیهای گروه آزمایش شد.نتیجهگیری: به نظر میرسد شناخت درمانی هستینگر یک برنامه غیردارویی مقرون به صرفه و مؤثر برای کاهش درد ذهنی و خودانتقادگری در مبتلایان به اختلال استرس پس از سانحه است.