اثربخشی زوج‌درمانی شناختی-رفتاری بر طرحواره‌های عشق و رضایت زناشویی زنان متأهل

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و مشاوره، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران.

2 استادیار، گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و مشاوره، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران.

3 استادیار، گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و مشاوره، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران.

doi
10.22123/chj.2022.263692.1638
چکیده

مقدمه: ارتباطات زناشویی نقش مهمی در سلامت روانی همسران و استحکام خانواده دارند. زوج‌درمانی شناختی-رفتاری با اصلاح الگوهای شناختی و رفتاری می­تواند در بهبود رضایت زناشویی مؤثر باشد. این پژوهش، با هدف تعیین اثربخشی زوج‌درمانی شناختی-رفتاری بر طرحواره­های عشق و رضایت زناشویی زنان متأهل انجام شد.مواد و روش ­ها: این تحقیق نیمه­تجربی و از نوع پیش‌آزمون _ پس‌آزمون با گروه کنترل است. جامعه آماری پژوهش را کلیه زنان متأهل 40-25 سال مراجعه­کننده به مراکز مشاوره شهر تهران در سال 1397 تشکیل می­دادند. برای نمونه­گیری، 40 نفر از زنان متأهل که برای مشکلات زناشویی مراجعه کرده بودند، به روش در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی ساده در گروه­های آزمایش و کنترل گمارده شدند،وه آزمایش تحت 10 جلسه 2 ساعته زوج‌درمانی شناختی-رفتاری قرار گرفتند و گروه کنترل مداخله­ای دریافت نکردند. جمع­آوری اطلاعات با استفاده از پرسش­نامه رضایت زناشویی انریچ و مقیاس طرحواره­ عشق بود. داده­ها با استفاده از روش تحلیل کوواریانس چند­متغیری تحلیل شدند.یافته­ ها: نتایج نشان داد در گروه‌های مورد مطالعه در مرحله پس­آزمون از نظر طرحواره­های عشق و رضایت زناشویی تفاوت معنی­داری وجود دارد؛ به طوری که زوج‌درمانی شناختی-رفتاری توانسته است موجب افزایش معنی­دار نمرات طرحواره­ عشق ایمن و رضایت زناشویی در گروه آزمایش شود (001/0>p).نتیجه ­گیری: بر اساس نتایج حاصل از این مطالعه، زوج‌درمانی شناختی-رفتاری می­تواند بر افزایش طرحواره عشق ایمن و رضایت زناشویی زنان متأهل مؤثر واقع شود. این مداخله را می­توان در جهت بهبود و تحکیم روابط زوجین استفاده نمود.