اثربخشی زوجدرمانی شناختی-رفتاری بر طرحوارههای عشق و رضایت زناشویی زنان متأهل
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و مشاوره، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران.
2 استادیار، گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و مشاوره، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران.
3 استادیار، گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و مشاوره، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران.
doi
10.22123/chj.2022.263692.1638چکیده
مقدمه: ارتباطات زناشویی نقش مهمی در سلامت روانی همسران و استحکام خانواده دارند. زوجدرمانی شناختی-رفتاری با اصلاح الگوهای شناختی و رفتاری میتواند در بهبود رضایت زناشویی مؤثر باشد. این پژوهش، با هدف تعیین اثربخشی زوجدرمانی شناختی-رفتاری بر طرحوارههای عشق و رضایت زناشویی زنان متأهل انجام شد.مواد و روش ها: این تحقیق نیمهتجربی و از نوع پیشآزمون _ پسآزمون با گروه کنترل است. جامعه آماری پژوهش را کلیه زنان متأهل 40-25 سال مراجعهکننده به مراکز مشاوره شهر تهران در سال 1397 تشکیل میدادند. برای نمونهگیری، 40 نفر از زنان متأهل که برای مشکلات زناشویی مراجعه کرده بودند، به روش در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی ساده در گروههای آزمایش و کنترل گمارده شدند،وه آزمایش تحت 10 جلسه 2 ساعته زوجدرمانی شناختی-رفتاری قرار گرفتند و گروه کنترل مداخلهای دریافت نکردند. جمعآوری اطلاعات با استفاده از پرسشنامه رضایت زناشویی انریچ و مقیاس طرحواره عشق بود. دادهها با استفاده از روش تحلیل کوواریانس چندمتغیری تحلیل شدند.یافته ها: نتایج نشان داد در گروههای مورد مطالعه در مرحله پسآزمون از نظر طرحوارههای عشق و رضایت زناشویی تفاوت معنیداری وجود دارد؛ به طوری که زوجدرمانی شناختی-رفتاری توانسته است موجب افزایش معنیدار نمرات طرحواره عشق ایمن و رضایت زناشویی در گروه آزمایش شود (001/0>p).نتیجه گیری: بر اساس نتایج حاصل از این مطالعه، زوجدرمانی شناختی-رفتاری میتواند بر افزایش طرحواره عشق ایمن و رضایت زناشویی زنان متأهل مؤثر واقع شود. این مداخله را میتوان در جهت بهبود و تحکیم روابط زوجین استفاده نمود.