فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: نوروپاتی از عوارض شایع دیابت شیرین است. پروتئین سینتافیلین (Syntaphilin) در فرآیند لنگرکردن (Anchoring) میتوکندری با میکروتوبول­ها نقش دارد. هدف از پژوهش حاضر، تعیین تأثیر شش هفته تمرین استقامتی بر بیان پروتئین سینتافیلین در بافت نخاع موش­های صحرایی مبتلا به نوروپاتی دیابتی تجربی بود. مواد و روش‌ها: 40 سر موش صحرایی به صورت تصادفی به چهار گروه تقسیم شدند (دیابتی کنترل (DC)- دیابتی تمرین (DT)- کنترل سالم (HC)- تمرین سالم (HT)). القای دیابت با تزریق درون صفاقی محلول استرپتوزوسین (Streptozotocin) (45 میلی‌گرم/کیلوگرم) انجام شد. تمرین استقامتی به مدت شش هفته اجرا شد. آزمون­های Tail-Flick و Von Frey برای سنجش پردردی حرارتی و آلوداینیای مکانیکی استفاده گردید. بررسی بیان سینتافیلین با روش ایمونوهیستوشیمی صورت گرفت. داده­ها توسط آنالیز واریانس دو راهه تجزیه و تحلیل شدند. یافته ­ها: آزمون­های Tail-Flick و Von Frey کاهش معنی­داری در آستانه حس درد در گروه‌های دیابتی نسبت به غیردیابتی نشان دادند. پس از تزریق STZ، قندخون در گروه‌های دیابتی نسبت به غیردیابتی به صورت معنی­داری افزایش یافت (05/0p<). در پایان پژوهش، وزن گروه‌های دیابتی نسبت به غیردیابتی کاهش معنی­داری داشت (05/0p<). همچنین تفاوت معنی­داری در بیان سینتافیلین بین گروه‌های HT، DC و DT با گروه HC (001/0p=)، بین گروه‌های HT و DT با گروه DC (001/0p=) و بین گروه HT با گروه DT (002/0p=) وجود داشت. نتیجه ­گیری: تمرین استقامتی موجب بهبود پاسخ­های درد نوروپاتیک و افزایش بیان سینتافیلین در نخاع موش­های مبتلا به نوروپاتی دیابتی شد. این یافته­ها می­تواند به عنوان یک شیوه درمانی برای عوارض نوروپاتی دیابتی استفاده شود.