اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر کیفیت زندگی زنان نابارور

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی سلامت، واحد بین المللی کیش، دانشگاه آزاد اسلامی، جزیره کیش، ایران .

2 دانشیار، گروه روانشناسی سلامت، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران.

3 استاد، گروه گفتار درمانی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.

4 استادیار، گروه روانشناسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران.

doi
10.22123/chj.2022.265268.1645
چکیده

مقدمه: ناباروری از مشکلات عمده حوزه سلامت است و می­تواند باعث مشکلات روانشناختی و افت کیفیت زندگی شود. با توجه به ضرورت دسترسی به مداخلات مؤثر برای کاهش این مشکلات، پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر کیفیت زندگی وابسته به سلامت زنان نابارور انجام شد. مواد و روش ­ها: پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی با پیش­آزمون – پس­آزمون و پیگیری همراه با گروه کنترل بود. جامعه پژوهش شامل کلیه زنان نابارور مراجعه­ کننده به مراکز ناباروری در شهر اصفهان در سال 1399-1398 بود که تعداد 40 نفر از آنان با روش نمونه­گیری در دسترس انتخاب، و به روش تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل گمارش شدند. برای گروه آزمایش 9 جلسه 120 دقیقه­ای درمان تعهد و پذیرش اجرا شد. به منظور گردآوری داده­ها از پرسشنامه کیفیت زندگی مرتبط با سلامت (SF-36) استفاده شد. داده­ها با استفاده از  طرح تحلیل آمیخته تحلیل شدند. یافته­ ها: نتایج نشان داد که با کنترل پیش­آزمون، میانگین نمرات پس­آزمون و پیگیری مؤلفه­های کیفیت زندگی در زنان نابارور گروه­های آزمایش افزایش یافته­اند و این افزایش معنی­دار بود (05/0>p). نتیجه ­گیری: بر اساس نتایج، درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد موجب بهبود کیفیت زندگی در زنان نابارور شد و بکارگیری این مداخله می­تواند در کاهش آسیب­های روانی ناشی از ناباروری مؤثر باشد.