اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر کیفیت زندگی زنان نابارور
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی سلامت، واحد بین المللی کیش، دانشگاه آزاد اسلامی، جزیره کیش، ایران .
2 دانشیار، گروه روانشناسی سلامت، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران.
3 استاد، گروه گفتار درمانی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.
4 استادیار، گروه روانشناسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران.
doi
10.22123/chj.2022.265268.1645چکیده
مقدمه: ناباروری از مشکلات عمده حوزه سلامت است و میتواند باعث مشکلات روانشناختی و افت کیفیت زندگی شود. با توجه به ضرورت دسترسی به مداخلات مؤثر برای کاهش این مشکلات، پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر کیفیت زندگی وابسته به سلامت زنان نابارور انجام شد. مواد و روش ها: پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی با پیشآزمون – پسآزمون و پیگیری همراه با گروه کنترل بود. جامعه پژوهش شامل کلیه زنان نابارور مراجعه کننده به مراکز ناباروری در شهر اصفهان در سال 1399-1398 بود که تعداد 40 نفر از آنان با روش نمونهگیری در دسترس انتخاب، و به روش تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل گمارش شدند. برای گروه آزمایش 9 جلسه 120 دقیقهای درمان تعهد و پذیرش اجرا شد. به منظور گردآوری دادهها از پرسشنامه کیفیت زندگی مرتبط با سلامت (SF-36) استفاده شد. دادهها با استفاده از طرح تحلیل آمیخته تحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان داد که با کنترل پیشآزمون، میانگین نمرات پسآزمون و پیگیری مؤلفههای کیفیت زندگی در زنان نابارور گروههای آزمایش افزایش یافتهاند و این افزایش معنیدار بود (05/0>p). نتیجه گیری: بر اساس نتایج، درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد موجب بهبود کیفیت زندگی در زنان نابارور شد و بکارگیری این مداخله میتواند در کاهش آسیبهای روانی ناشی از ناباروری مؤثر باشد.