تأثیر آموزش راهبردهای پردازش هیجانمدار بر استرس ادراک شده و پرخاشگری دانش-آموزان پسر دارای اختلال سلوک
نویسندگان
1 استادیار، گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد زاهدان، زاهدان، ایران.
2 دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد زاهدان، زاهدان، ایران.
3 دانشیار، گروه روانشناسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، سیستان و بلوچستان، ایران
doi
10.22123/chj.2022.235056.1523چکیده
مقدمه: عوامل روانشناختی میتوانند در بروز برخی مشکلات دوران کودکی همچون اختلالات سلوک نقش داشـته باشـند. این پژوهش با هدف تعیین تأثیر آموزش راهبردهای پردازش هیجانمدار بر استرس ادراکشده و پرخاشگری دانشآموزان پسر دارای اختلال سلوک شهر زاهدان در سال تحصیلی 98-1397 انجام شد. مواد و روش ها: روش پژوهش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون و پسآزمون با گروه کنترل بود. آزمودنیها، 30 نفر از کودکان پسر 7 تا 8 ساله دارای اختلال سلوک در کانون اصلاح و تربیت زاهدان بودند که به طور تصادفی در گروههای آزمون و کنترل (15 نفر در هر گروه) قرار گرفتند. ابزار جمعآوری اطلاعات مقیاس استرس ادارکشده Cohen و همکاران (1983) و پرسشنامه پرخاشگری Buss و Perry (1992) بود. ابتدا برای هر دو گروه، آزمون استرس ادراکشده و پرخاشگری انجام شد. سپس 8 جلسه (هفتهای یک جلسه دو ساعته) آموزش پردازش هیجانمدار برای گروه آزمون برگزار شد. گروه کنترل آموزشی دریافت نکردند. جهت تحلیل دادهها از تحلیل کوواریانس استفاده شد. یافته ها: میانگین و انحراف معیار متغیر استرس ادراکشده گروه آزمون در پیشآزمون 91/5+13/33، در پسآزمون 36/6+73/19 و در گروه کنترل در پیشآزمون 33/9+29/20 و در پسآزمون 32/8+13/29 بود. میانگین و انحراف معیار متغیر پرخاشگری گروه آزمون در پیشآزمون 06/11+86/99، در پسآزمون 67/12+20/66 و در گروه کنترل در پیشآزمون 86/11+13/99 و در پسآزمون 54/11+73/97 بود. آموزش راهبردهای پردازش هیجانمدار موجب کاهش استرس ادراکشده و پرخاشگری شد (01/0>p). نتیجه گیری: با توجه به اینکه آموزش راهبردهای پردازش هیجانمدار، استرس ادراکشده و پرخاشگری پسران را کاهش داده است، این مداخله به منظور کاهش اختلال سلوک کودکان توصیه میشود.