نقش وارسی کالا و اعلام خسارت در کنوانسیون CMR و حقوق ایران

نویسندگان

1 دانشیار گروه حقوق دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.

2 دانشجوی دکتری حقوق خصوصی دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.

3 دانشجوی دکتری حقوق خصوصی دانشکدگان فارابی دانشگاه تهران ، قم، ایران.

doi
10.22059/jcl.2022.341041.634339
چکیده

کنوانسیون CMR به‏عنوان یک سند بین‏المللی مهم در زمینۀ حمل و نقل کالا، بیانگر اصول و مقررات ویژه‏ای در خصوص حمل بین‏المللی کالا از طریق جاده است. از جملۀ این اصول و مقررات، تکلیف گیرنده به وارسی کالا و اعلام خسارت موجود در آن، خطاب به حمل‏کننده است که با چنین اعلامی، زمینۀ مطالبۀ مسئولیت حمل‏کننده برای جبران خسارت فراهم می‏‏شود. این مهم در مادۀ 30 کنوانسیون مطرح گردیده و فروض و شرایط مختلفی برای آن پیش‏بینی شده است. در حقوق داخلی ایران بدون درنظر گرفتن نقشی برای وارسی کالا، اجمالاً ضمانت ‏اجرای تکلیف اعلام خسارت را سلب حق مراجعه مقرر کرده است. با توجه به پیوستن ایران به کنوانسیون CMR و نقش ویژۀ این سند بین‏المللی در زمینۀ حمل و نقل جاده‏ای کالا، نگارندگان نوشتار حاضر در صددند قواعد کنوانسیون در زمینۀ وارسی کالا و مهلت‏های اعلام خسارت از سوی گیرنده را تحلیل و ضمن مقایسۀ آن با مقررات ملی ایران، به تحلیل ارزشی هریک بپردازند.