نقش وارسی کالا و اعلام خسارت در کنوانسیون CMR و حقوق ایران
نویسندگان
1 دانشیار گروه حقوق دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
2 دانشجوی دکتری حقوق خصوصی دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
3 دانشجوی دکتری حقوق خصوصی دانشکدگان فارابی دانشگاه تهران ، قم، ایران.
doi
10.22059/jcl.2022.341041.634339چکیده
کنوانسیون CMR بهعنوان یک سند بینالمللی مهم در زمینۀ حمل و نقل کالا، بیانگر اصول و مقررات ویژهای در خصوص حمل بینالمللی کالا از طریق جاده است. از جملۀ این اصول و مقررات، تکلیف گیرنده به وارسی کالا و اعلام خسارت موجود در آن، خطاب به حملکننده است که با چنین اعلامی، زمینۀ مطالبۀ مسئولیت حملکننده برای جبران خسارت فراهم میشود. این مهم در مادۀ 30 کنوانسیون مطرح گردیده و فروض و شرایط مختلفی برای آن پیشبینی شده است. در حقوق داخلی ایران بدون درنظر گرفتن نقشی برای وارسی کالا، اجمالاً ضمانت اجرای تکلیف اعلام خسارت را سلب حق مراجعه مقرر کرده است. با توجه به پیوستن ایران به کنوانسیون CMR و نقش ویژۀ این سند بینالمللی در زمینۀ حمل و نقل جادهای کالا، نگارندگان نوشتار حاضر در صددند قواعد کنوانسیون در زمینۀ وارسی کالا و مهلتهای اعلام خسارت از سوی گیرنده را تحلیل و ضمن مقایسۀ آن با مقررات ملی ایران، به تحلیل ارزشی هریک بپردازند.