تبیین کشاکش کارآمدی و سهولت، در مطالعۀ تطبیقی مبانی و ضوابط تعیین تقدم وثیقه
نویسندگان
1 استادیار گروه حقوق، دانشکدۀ علوم انسانی، دانشگاه حضرت معصومه (س)، قم، ایران.
doi
10.22059/jcl.2022.339485.634317چکیده
اگرچه در آغاز کار، تقدم حق وثیقه بر حقوق سایر طلبکاران مطلق و خدشه ناپذیر مینماید، اما مطالعۀ رویکردهای جدید نظام های حقوقی نشان می دهد اولویت حق وثیقه دار نیز بنابه مصالح اقتصادی یا حقوقی مقیدشدنی است. در این نگرش با تفکیک آثار عقود وثیقه ای به دو سطح طرفینی و غیر آن، در برخی شرایط خاص، عقد تنها در رابطۀ طرفین مؤثر واقع شده، نسبت به سایرین غیرقابل استناد محسوب میشود و یا اولویت حاصل از آن به حکم قانون دچار تعدیل و تغییر میگردد. این مقاله بر آن است ابتدا علل و زمینه های این عدول از قاعده را در سایر نظام های حقوقی تبیین نموده، سپس با ارزیابی موضع فقه و برخی کشورهای مسلمان، رویکرد حقوق ایران را مورد بررسی قرار دهد. درنتیجه می توان گفت با وجود برخی ظرفیت های نظری در فقه، مواجهۀ قانون ایران با موضوع به نحو غیرتفصیلی و به دور از تدبیر کلان حقوقی است. این مقاله یکی دیگر از تبعات عدم توجه به اعتبار اسناد رسمی و الزامی نکردن آن در روابط حقوقی را عیان می کند که در نتیجۀ آن تنها مزیت نظام حقوقی توثیق در ایران سهولت تحلیل و اجرای ضوابط است؛ بی آنکه در جهت کارآمدی آنها تدبیری ویژه اندیشیده شده باشد.