نقش بینایی در استراتژی های بازیابی تعادل سالمندان
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی دانشگاه شهید باهنرکرمان
2 استادیار، گروه آسیب شناسی و حرکات اصلاحی دانشگاه شهید باهنرکرمان
3 استاد، گروه آسیب شناسی و حرکات اصلاحی دانشگاه شهید باهنرکرمان
4 کارشناس ارشد بیومکانیک ورزشی
doi
10.22084/rsr.2017.10830.1237چکیده
زمینه و هدف: تحقیقات پیشین حاکی از آنست که بینایی نقش مهم و بسزایی در توانایی کنترل پاسچر افراد دارد با این وجود نقش بینایی در استراتژیهای بازیابی تعادل تاکنون مورد بررسی قرار نگرفته است. هدف از تحقیق حاضر بررسی نقش اطلاعات بینایی در استراتژیهای مورد استفاده جهت بازیابی تعادل می باشد. روش بررسی: به همین منظور 15 مرد سالمند بعنوان آزمودنی های تحقیق انتخاب شدند. استراتژی های بازیابی تعادل با استفاده از حرکت ناگهانی تردمیل و توسط 6 دوربین پر سرعت ثبت شدند. از آزمون t همبسته جهت مقایسه متغیرهای تحقیق در دو وضعیت چشم باز و چشم بسته استفاده شد. یافتهها: نتایج این تحقیق نشان داد که بستن چشم ها در حالت ایستاده می تواند میزان نوسانات مفاصل ران و مچ پای سالمندان را در پاسخ به اغتشاشات خلفی و قدامی به شکل معنی داری افزایش دهد (05/0P<). نتایج همچنین نشان داد که بین نسبت نوسانات مفصل ران به مچ پای سالمندان در دو حالت چشم باز و چشم بسته اختلاف معنی داری وجود ندارد (05/0P>). نتیجه گیری: بطور کلی با وجود اینکه حذف اطلاعات بینایی موجب افزایش نوسانات مفاصل ران و مچ پای سالمندان میشود، از آنجا که تغییر معنی داری در نسبت نوسانات مفصل ران به مچ پا ایجاد نشده است به نظر میرسد که اطلاعات بینایی نقش مهمی در انتخاب استراتژیهای مورد استفاده جهت بازیابی تعادل ندارد.