بررسی کارایی صفات کمی مرفولوژیک و فنولوژیک ذرت (Zea mays L.) در تهیه دستورالعمل ملی آزمونهای تمایز، یکنواختی و پایداری (DUS)
نویسندگان
1 استاد، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
2 مربی پژوهش، موسسه تحقیقات ثبت و گواهی بذر و نهال، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران
3 مربی پژوهش، موسسه تحقیقات ثبت و گواهی بذر و نهال، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران
4 استاد، گروه بیوتکنولوژی کشاورزی، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
doi
10.22124/c.2018.7689.1303چکیده
انتخاب صفات کمی، دستهبندی دامنه تظاهر آنها و تعیین ارقام شاهد برای مقایسه، از اصلیترین نکات تهیه دستورالعملهای تمایز، یکنواختی و پایداری(DUS) است، بهنحوی که بر اساس این صفات بتوان سه شرط تمایز، یکنواختی و پایداری یک رقم جدید را بررسی کرد. بهمنظور تهیه دستورالعمل ملی آزمونهای DUS ارقام ذرت، آزمایشی در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار و 28 رقم و لاین در موسسه تحقیقات ثبت و گواهی بذر و نهال کرج طی دو سال زراعی 1393 و 1394 اجرا شد. 49 صفت کمی و کیفی مرفولوژیک و فنولوژیک پیشنهادی اتحادیه بینالمللی حمایت از ارقام جدید گیاهی (UPOV)، دفتر ارقام گیاهی اتحادیه اروپا (CPVO)، کشورهای هند (PPV&FRA) و فیلیپین (PVPO) انتخاب و ارزیابی شد. سپس ده صفت کمی براساس محاسبه یکنواختی درون رقم با استفاده از مقادیر ضریب تغییرات، همبستگی بین صفات، وراثتپذیری، پایداری صفات طی دو سال و تجزیه به مولفههای اصلی، بهعنوان صفات کمی دستورالعمل ملی انتخاب شدند. دامنه تظاهر ده صفت منتخب، بر اساس آمار توصیفی و توزیع فراوانی ارقام، به حالتهای مختلف تقسیمشد. صفت ارتفاع بوته با داشتن دو نقطه بیشینه در نمودار توزیع فراوانی ارقام، بهعنوان صفت گروهبندیکننده دستهبندی شد، درحالیکه نه صفت کمی دیگر فقط یک نقطه بیشینه داشتند و بهعنوان صفات استاندارد انتخاب شدند. در نهایت با استفاده از نمودار جعبهای، هیبرید سینگلکراس 704 و دو لاین مادری فجر و مبین، بهعنوان ارقام شاهد برای صفت ارتفاع بوته تعیین شدند. استفاده از این روش بهعنوان یک روش مفید بهمنظور تهیه دستورالعمل DUS برای جنسهای گیاهی دیگر نیز پیشنهاد میشود.