مقایسه اثربخشی آموزش اختصاصیسازی حافظه سرگذشتی و مداخله در بحران بر نشخوارهای ذهنی در زنان خیانت دیدۀ دارای علائم افسردگی شهر یزد در سال 1398
نویسندگان
1 دکتری تخصصی، گروه روانشناسی، واحد نایین، دانشگاه آزاد اسلامی، نایین، ایران.
2 استادیار گروه روانشناسی، واحد نایین، دانشگاه آزاد اسلامی، نایین، ایران
3 دانشیار، گروه روانشناسی، واحد نایین، دانشگاه آزاد اسلامی، نایین، ایران.
doi
10.22123/chj.2021.254361.1608چکیده
مقدمه: خیانت زناشویی به عنوان یک عامل آسیبزا و رو به رشد در جوامع مختلف باعث ایجاد مشکلات متعددی برای همسر خیانتدیده شده است. هدف از این پژوهش، مقایسه اثربخشی آموزش اختصاصیسازی حافظه سرگذشتی و مداخله در بحران بر نشخوارهای ذهنی زنان خیانتدیدۀ دارای علائم افسردگی بود.مواد و روش ها: روش پژوهش نیمهآزمایشی و از نوع پیشآزمون-پسآزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل 270 نفر از زنان خیانتدیدۀ مراجعهکننده به مرکز مشاوره آرامش شهر یزد در سال 1398 بودند. نمونهها با روش نمونهگیری در دسترس انتخاب گردیدند و 45 نفر از زنان افسرده به صورت نمونهگیری تصادفی ساده در سه گروه گمارده شدند. ابزار اندازهگیری، پرسشنامه نشخوار ذهنیNolen-Hoeksema (1991) بود. دو گروه آزمایش هر کدام 6 جلسه (هفتهای یک جلسه 60 دقیقهای) تحت آموزش اختصاصیسازی حافظه سرگذشتی و مداخله در بحران قرار گرفتند. گروه گواه آموزشی دریافت نکرد. برای تجزیه و تحلیل دادهها از آزمونهای مجذور کای و تحلیل کوواریانس تک متغیری استفاده شد.یافته ها: تفاوت معنیداری بین سه گروه از لحاظ سطح تحصیلات و شغل مشاهده نشد. نتایج نشان داد نمرات پسآزمون نشخوار ذهنی در گروههای آزمایش در مقایسه با گروه گواه کاهش معنیداری یافته است (05/0>p). آموزش اختصاصیسازی حافظه سرگذشتی نسبت به مداخله در بحران، تأثیر بیشتر و معنیدارتری در کاهش نشخوار ذهنی داشت (024/0>p).نتیجه گیری: با توجه به نتایج، میتوان از درمان اختصاصیسازی حافظه سرگذشتی و مداخله در بحران جهت کاهش نشخوار ذهنی زنان خیانتدیده بهره برد.