اثربخشی بهزیستی درمانی بر قند خون ناشتا، افسردگی، شادکامی و خوشبینی در بیماران دیابتی نجاتیافته از ویروس کرونا
نویسندگان
1 کارشناس ارشد، گروه علوم تربیتی، دانشگاه شهید باهنر، کرمان، ایران.
2 استادیار، گروه روانشناسی، موسسه آموزش عالی تابران، مشهد، ایران.
3 کارشناس ارشد، گروه روانشناسی، واحد بیرجند، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران. (نویسنده مسئول)
4 دانشجوی دکتری، گروه علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.
doi
10.22123/chj.2021.272539.1675چکیده
مقدمه: بیماران دیابتی نجاتیافته از کرونا با مشکلات زیادی در زمینه سلامت مواجه هستند و یکی از روشهای درمانی برگرفته از روانشناسی مثبت نگر در کاهش مشکلات مرتبط با سلامت، روش بهزیستی درمانی است. هدف این پژوهش تعیین اثربخشی بهزیستی درمانی بر قند خون ناشتا، افسردگی، شادکامی و خوشبینی در بیماران دیابتی نجاتیافته از ویروس کرونا بود. مواد و روشها: مطالعه حاضر نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون و پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعه پژوهش بیماران دیابتی نجاتیافته از ویروس کرونا عضو انجمن دیابت شهر مشهد در سال 1399 بودند. تعداد 40 نفر با روش نمونهگیری هدفمند انتخاب و به روش تصادفی در دو گروه مساوی جایگزین شدند. گروه آزمایش 10 جلسه 90 دقیقهای (هفتهای دو جلسه) با روش بهزیستی درمانی آموزش دیدند و گروه کنترل در لیست انتظار برای آموزش قرار گرفتند. ابزارهای پژوهش، تست قند خون و پرسشنامههای افسردگی، شادکامی و خوشبینی بودند. دادهها با استفاده از آزمونهای مجذور کای، تی مستقل و تحلیل کوواریانس چندمتغیری تحلیل شدند. یافتهها: گروهها در مرحله پیشآزمون از نظر قند خون ناشتا، افسردگی، شادکامی و خوشبینی تفاوت معنیداری نداشتند اما در مرحله پسآزمون از نظر هر چهار متغیر تفاوت معنیدار بود (001/0>p). به عبارت دیگر، بهزیستی درمانی باعث کاهش قند خون ناشتا و افسردگی و افزایش شادکامی و خوشبینی در بیماران دیابتی نجاتیافته از ویروس کرونا شد. نتیجهگیری: بر اساس نتایج این پژوهش، درمانگران و متخصصان سلامت میتوانند از روش بهزیستی درمانی در کنار سایر روشهای درمانی برای مداخلههای مرتبط با سلامت استفاده کنند.
