بررسی تنوع اگرو- مورفولوژیک در برخی از گونه های آژیلوپس ایران
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران
2 دانشیار، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ایلام، ایلام، ایران
3 استادیار، گروه اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران
4 استاد، گروه به نژادی و بیوتکنولوژی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
5 استاد، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران
doi
10.22124/c.2018.5267.1206چکیده
جنس آژیلوپس یکی از مهمترین خویشاوندان وحشی گندم است. گونههای موجود در این جنس در تکامل گندم زراعی نقش بهسزایی داشتند و بهطور مستقیم و غیرمستقیم بهعنوان والد بخشنده ژنومهای B و D شناخته شدهاند. بهمنظور بررسی تنوع آگرو- مورفولوژیک موجود در گونههای آژیلوپس ایران، تعداد 109 نمونه متعلق به هشت گونه جمعآوریشده از نقاط مختلف ایران مورد ارزیابی قرار گرفتند. شاخصهای آماری برای صفات مورد بررسی محاسبه و شاخص شانون و ضریب تغییرات فنوتیپی نیز بهعنوان معیاری از تنوع ژنتیکی تعیین شدند. نتایج حاصل از این تحقیق، تنوع ژنتیکی قابل توجهی را در درون و بین گونهها نشان داد. بیشترین ضریب تغییرات بهترتیب در صفات عملکرد دانه، شاخص برداشت، ارتفاع بوته، تعداد پنجههای بارور، عرض برگ، طول سنبله اصلی و بیوماس بخشهای هوایی مشاهده شد. علاوه بر این، بیشترین شاخص شانون نیز مربوط به صفات طول سنبله اصلی، عرض برگ، تعداد سنبلچه در سنبله و تعداد دانه در سنبله بود. ضرایب همبستگی بین عملکرد دانه و سایر صفات در گونههای مختلف متفاوت و مرتبط با ساختار ژنومی آنها بود. در تجزیه به مؤلفههای اصلی سه مؤلفه نخست در مجموع 95/79 درصد از تغییرات موجود در صفات ارزیابی شده را توجیه کردند. دندروگرام حاصل از تجزیه خوشهای نشان داد که صفات فنولوژیک و آگرو- مورفولوژیک اندازهگیری شده بهخوبی قادر به تمایز گونهها بودند. بهطور کلی، نتایج این تحقیق نشان داد که سطح بالایی از تنوع ژنتیکی در گونههای مختلف آژیلوپس ایران وجود دارد و در نتیجه توجه ویژه به این ژرمپلاسم ضروری است.