مقایسه فعالیت الکترومیوگرافی گلوتیوس مدیوس در ورزشکاران زن و مرد در مهارت های پرش فرود تک پا و جفت پا
نویسندگان
1 استادیار دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه تهران
2 دانشجوی دکتری تربیت بدنی ویژه، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه گیلان
doi
10.22084/rsr.2017.6264.1105چکیده
زمینه و هدف: ضعف سیستم نوروموسکولار عضلات مفصل ران بعنوان یکی از علل بروز بیشتر آسیب لیگامان صلیبی قدامی در زنان میباشد. لذا هدف اولیه تحقیق بررسی تفاوت های موجود در میزان فعالیت و زمان فعال شدن عضله گلوتئوس مدیوس بین زنان و مردان در هنگام فرود، و هدف دوم این میباشد که تغییر در نحوه فرود تک پا و جفت پا میتواند در فعالیت این عضله تغییر ایجاد کند یا خیر. روش بررسی: در مطالعه توصیفی-مقایسه ای حاضر، تعداد 9 مرد و 9 زن والیبالیست دانشگاهی بصورت داوطلبانه شرکت کردند. نتایج فعالیت و زمان فعال شدن عضله در پرش-فرود تک پا و جفت پا بوسیله دستگاه ME6000 ثبت و با روشهای آماری T مستقل و وابسته مورد بررسی قرار گرفتند(05/0≥p). یافته ها: بین زنان و مردان هیچ گونه تفاوت معنی داری از نظر فعالیت گلوتئوس مدیوس در پرش-فرود تک پا و جفت پا وجود ندارد(05/0<p). در مقایسه پرش-فرود تک پا و جفت پا دیده شد که زمان فعال شدن و میزان فعالیت عضله در پرش-فرود تک پا بطور معنی داری بیشتر از پرش-فرود جفت پا بود(05/0>p). نتیجه گیری: فعالیت بیشتر عضله در پرش-فرود تک پا نشان میدهد که در تمرینات بهبود نوروموسکولار استفاده از تمرینات پرش-فرود تک پا بهتر است. در زمان فعال شدن و میزان فعالیت عضله بین دو جنس تفاوت معنی داری وجود ندارد، لذا ضعف نوروموسکولار گلوتئوس مدیوس دلیل بروز بیشتر آسیب لیگامان صلیبی قدامی در زنان نمیباشد و تحقیقات بیشتر بر روی دیگر عضلات برای شناخت دلایل بروز بیشتر این آسیب در زنان نیاز است.