تأثیر روان‌درمانی تحلیلی کارکردی بر روابط موضوعی و مقابله با شرایط پرفشار در بیماران مبتلا به اختلال شخصیت مرزی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران.

2 استاد گروه روانشناسی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران

3 استادیار، گروه روانشناسی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران

doi
10.22123/chj.2021.270512.1664
چکیده

مقدمه: روان درمانی تحلیلی کارکردی یک روش نوین در درمان اختلال­های روان­شناختی است، بنابراین، هدف این پژوهش تعیین اثربخشی روان­درمانی تحلیلی کارکردی بر روابط موضوعی و مقابله با شرایط پرفشار در بیماران مبتلا به اختلال شخصیت مرزی بود.مواد و روش­ ها: روش پژوهش حاضر شبه آزمایشی از نوع پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه آزمایش و کنترل با یک مرحله پیگیری سه ماهه بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی زنان مراجعه­کننده به مرکز درمان اختلالات روان­شناختی آسال شهر کرج در سال 1399 بود. تعداد 24 نفر با سطح بیماری متوسط به روش تصادفی ساده انتخاب و با توجه به قرعه در دو گروه 12 نفره جایگزین شدند. بسته روان­درمانی تحلیلی کارکردی Tsai و همکاران در 10 جلسه 45 دقیقه­ای بر روی گروه آزمایش ­اجرا شد. بر روی گروه کنترل مداخله­ای انجام نگردید. پیش­آزمون و پس­آزمون با استفاده از پرسش­نامه روابط موضوعی Bell و همکاران و پرسش­نامه مقابله با موقعیت فشار­زا Endler and Parker انجام شد. داده­ها با استفاده از آزمون کوواریانس آمیخته تحلیل شدند.یافته­ ها: یافته‌ها نشان داد که روان­درمانی تحلیلی کارکردی تأثیر 92 درصدی بر بهبود روابط موضوعی (34/78F=، 001/0>p) و تأثیر 82 درصدی بر سبک اجتنابی (54/36F=، 001/0>p)، از متغیر مقابله با شرایط پرفشار در بیماران مبتلا به اختلال شخصیت مرزی دارند.نتیجه ­گیری: این پژوهش بر تأثیر روان­درمانی تحلیلی کارکردی بر روابط موضوعی و مقابله با شرایط پرفشار در بیماران تأکید دارد. بنابراین می­تواند به درمان­گران تلویحات کاربردی برای درمان افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی ارائه دهد.