فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه و هدف: اختلالات بینایی روی تمام جنبه‌های حرکتی کودک تأثیر می‌گذارد و حرکت به‌عنوان مهم­ترین ابزار تربیت‌بدنی، عامل مهمی برای ارتقای سلامتی کودکان معلول می­باشد. بنابراین هدف از تحقیق حاضر، تأثیر تمرینات ثبات مرکزی بر تعادل ایستا، پویا و سرعت راه رفتن دانش‌آموزان نابینا بود. روش و بررسی: در پژوهش نیمه‌تجربی حاضر تعداد 28 دانش‌آموز پسر و دختر از بین نابینایان داوطلب به‌صورت در دسترس هدفمند انتخاب و به‌طور تصادفی به دو گروه‌تجربی و کنترل تقسیم شدند. پس از انتخاب دانش‌آموزان و کسب رضایت آنها مبنی بر شرکت در برنامه تمرینی، ابتدا آزمون تعادل‌ایستا با استفاده از دستگاه فوت اسکن، سپس تعادل پویا به کمک آزمون TUG و سرعت راه رفتن با مسافت 8 متر به‌عنوان پیش مداخله اندازه‌گیری شد. گروه‌تجربی، طی 8 هفته و هر هفته 3 جلسه به مدت 20 دقیقه در تمرینات حضور یافتند. در پایان نیز کلیه آزمون‌های مرحله پیش‌مداخله به‌عنوان پس از مداخله تکرار گردید. داده‌ها با استفاده از تحلیل آماری T مستقل و وابسته در سطح معناداری 05/0 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: نتایج نشان داد که پس از 8 هفته تمرین بهبود معناداری در نمرات تعادل پویا و سرعت راه رفتن گروه تجربی نسبت به پیش از دوره تمرینات ثبات مرکزی یافت شد (P≤0/001) در حالی‌که در گروه کنترل تغییر معناداری مشاهده نشد. نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج تحقیق حاضر، به‌نظر می‌رسد تمرینات ثبات مرکزی برتعادل پویا و سرعت راه رفتن آزمودنی­ها تأثیرگذار است. با در نظر گرفتن اهمیت تحرک، خصوصاً در کودکان با معلولیت بینایی، توصیه می­شود از تمرینات ثبات مرکزی به‌عنوان شیوه مؤثر برای تحرک فیزیکی بیشتر این افراد استفاده شود. نتیجه‌گیری: باتوجه به نتایج تحقیق حاضر، به نظر می‌رسد تمرینات ثبات مرکزی برتعادل پویا و سرعت راه رفتن آزمودنی­ها تاثیر گذار است. با در نظر گرفتن اهمیت تحرک، خصوصاً در کودکان با معلولیت بینایی، توصیه می­شود از تمرینات ثبات مرکزی به عنوان شیوه موثر برای تحرک فیزیکی بیشتر این افراد استفاده شود.