فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه و هدف: سندروم درد پاتلوفمورال (PFPS) ارتباط نزدیکی با عدم ­تعادل زمان فعال ­شدن عضلات په ن­داخلی مایل (VMO) و پهن ­خارجی (VL) دارد. هدف تحقیق حاضر، مقایسه تأثیر تمرینات تقویت ایزوکینتیک انتخابی و تقویت عمومی عضلات چهارسر بر زمان فعال ­شدن عضلات VMO و VL در مبتلایان به PFPS بود. مواد و روش ­ها: 36 زن مبتلا به PFPS بامیانگین سن 8/6±3/27 سال، به‌طور داوطلبانه درتحقیق حاضر شرکت کرده و به‌طور تصادفی دریکی از 3 گروه تمرینی: تقویت ایزوکینتیک انتخابی VMO (VMO-SIS)، تقویت عمومی کوادریسپس (QGS) و کنترل (CO) قرار گرفتند. تمرینات به مدت 8 هفته اجرا و زمان فعال­شدن عضلات VMO و VL، با استفاده از الکترومایوگرافی محاسبه گردید. تحلیل داده‌ها با استفاده از آزمون­ های آنالیز واریانس با اندازه‌ گیری مکرر و بونفرونی صورت گرفت. یافته‌ها: قبل از مداخلات، بین گروه­ ها اختلافی وجود نداشت (05/0<P) و در هرسه گروه، زمان فعال­ شدن عضله VMO بیشتر از VL بود (01/0>P). بعد از مداخلات، در گروه VMO-SIS، زمان فعال­ شدن عضله VMO کاهش یافت (001/0>P)، اما برای عضله VL تغییری نکرد (05/0<P). در گروه QGS، زمان فعال­شدن عضله VL کاهش یافت (01/0=P) اما برای عضله VMO تغییری نکرد (05/0<P). همچنین در گروه VMO-SIS، تأخیر زمانی فعال­ شدن عضله VMO کاهش (0002/0=P) اما در گروه QGS، افزایش (04/0=p) یافت. نتیجه ­گیری: پیشنهاد می ­شود تمرین اکستنشن ایزوکینتیک زانو از زاویه 30 درجه با حداکثر چرخش خارجی تیبیا، به‌عنوان یک مداخله درمانی مطلوب جهت بهبود تعادل زمان فعال­ شدن عضلات پهن داخلی و خارجی در مبتلایان به PFPS استفاده شود.