تأثیر آموزش مدیریت استرس به شیوه شناختی-رفتاری بر میزان اضطراب، افسردگی و تاب‏آوری مردان مبتلا به بیماری عروق کرونر قلب

نویسندگان

1 استادیار، گروه روانشناسی، واحد سنندج، دانشگاه آزاداسلامی، سنندج، ایران

2 کارشناس ارشد، گروه روانشناسی بالینی، واحد سنندج، دانشگاه آزاداسلامی، سنندج، ایران.

3 استادیار، گروه داخلی قلب و عروق، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران.

doi
10.22123/chj.2021.246459.1570
چکیده

مقدمه: بر اساس آمارهای سازمان بهداشت جهانی، بیماری‏های قلبی عروقی عامل اصلی مرگ‏ومیر می‎باشند و با اصلاح سبک زندگی می‏توان از شیوع بیماری قلبی کاست. هدف این مطالعه بررسی تأثیر آموزش مدیریت استرس به شیوه شناختی-رفتاری بر میزان اضطراب، افسردگی و تاب‏آوری مردان مبتلا به بیماری عروق کرونر بود.  مواد و روش‌ها: پژوهش از نوع کارآزمایی آموزشی با پیش­آزمون، پس­آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش را تمامی مردان مبتلا به بیماری عروق کرونر قلب مراجعه‏کننده به درمانگاه قلب بیمارستان توحید شهر سنندج در سال 1398 تشکیل دادند. با روش نمونه‏گیری هدفمند، تعداد 30 نفر انتخاب و در گروه­های آزمون (15 نفر) و کنترل (15 نفر) قرار گرفتند و مقیاس تاب‏آوری کانر و دیویدسون و مقیاس افسردگی-اضطراب-فشار روانی لاویبوند و لاویبوند را تکمیل کردند. در گروه آزمون، آموزش مدیریت استرس در 10 جلسه (هفته­ای 1 جلسه به‌مدت 1 ساعت) اجرا گردید. گروه کنترل برنامه آموزشی را دریافت نکرد. پس از پایان آموزش از گروه­ها پس­آزمون گرفته شد. داده­ها با آزمون‏های t (مستقل و زوجی) و تحلیل کوواریانس چندمتغیری تحلیل شدند.   یافته‌ها: آموزش مدیریت استرس به شیوه شناختی-رفتاری بر کاهش افسردگی و اضطراب گروه آزمون در مرحله پس‏آزمون اثربخش بود (05/0>p). بین میانگین نمره تاب‏آوری آزمودنی‏های دو گروه نیز در مرحله پس‏آزمون تفاوت معنی‎دار بود (05/0>p). نتیجه‌گیری: یافته‏ها نشان می‏دهد که آموزش مدیریت استرس به شیوه شناختی-رفتاری می‏تواند به عنوان یک شیوه انتخابی و مکمل درمان پزشکی در بیماران قلبی باشد. بنابراین، در نظر گرفتن این نوع درمان به عنوان بخشی از برنامه درمانی بیماران قلبی می‏تواند سودمند باشد.