فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: افتادن یا سقوط در جمعیت سالمندان عواقب خطرناک، شیوع بالا، تأثیرات بلندمدت و هزینه‌های قابل‌توجه دارد. هدف از انجام پژوهش حاضر، تعیین تأثیر تمرینات مقاومتی و آب‌درمانی بر تعادل و زمان واکنش سالمندان مبتلا به اختلال شناخت خفیف بود. مواد روش‌ها: پژوهش حاضر، نیمه­تجربی از نوع پیش­آزمون-پس­آزمون با گروه کنترل بود. از بین زنان مبتلا به اختلال شناخت خفیف مراجعه­کننده به مراکز درمانی شهر کرمانشاه در بهار 1398، 30 نفر به­صورت در دسترس انتخاب و به­طور تصادفی در دو گروه آزمایش و  یک گروه کنترل جایگزین شدند (هر گروه 10 نفر). گروه‌های تجربی، 8 هفته (3 جلسه 40 دقیقه­ای در هفته) تمرین انجام دادند. تعادل ایستا با چشمان باز و بسته از طریق آزمون شارپند رومبرگ و تعادل پویا توسط آزمون زمان برخاستن و رفتن قبل و بعد از دوره تمرین اندازه­گیری شد. زمان واکنش ساده و انتخابی نیز اندازه­گیری گردید. داده‌ها توسط آزمون­های تحلیل کوواریانس و تی زوجی تجزیه‌وتحلیل شدند. یافته‌ها:  اختلاف نمرات پیش­آزمون و پس­آزمون برای متغیرهای تعادل ایستا با چشمان باز، تعادل پویا و زمان واکنش ساده معنی­دار نبود. تفاوت این نمرات برای آزمون­های شارپند رومبرگ با چشم‌بسته + تعادل ایستا و ارزیابی زمان واکنش انتخابی معنی‌دار بود (05/0>p). در گروه‌های مداخله، نمرات پس­آزمون و پیش­آزمون (به جز تعادل پویا) اختلاف معنی‌داری داشت (05/0>p). تفاوت معنی‌داری از نظر اثربخشی روش­های درمانی وجود نداشت. نتیجه‌گیری: با توجه به اثربخشی تمرینات مقاومتی و آب‌درمانی، این روش­ها می‌توانند به‌عنوان درمان­های کارآمد توسط فیزویوتراپ­ها، جهت بهبود تعادل و زمان واکنش انتخابی سالمندان مبتلا به اختلال شناخت خفیف استفاده شوند.