مقایسه اثر شش هفته تمرینات منتخب حرکتی-رایانهای و تعادلی ضد سقوط بر حس وضعیت مفصل مچ پا و ترس از سقوط در مردان سالمند
نویسندگان
1 استادیار، گروه آسیب شناسی و حرکات اصلاحی، پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی، تهران، ایران.
2 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه آسیب شناسی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه رجا قزوین، قزوین، ایران.
3 استادیار،گروه آموزشی تربیت بدنی، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران، ایران.
4 استادیار، گروه علوم زیستی، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود، سمنان، ایران.
doi
10.22123/chj.2021.241425.1542چکیده
مقدمه: یکی از عوامل خطرساز برای سالمندان سقوط و عوارض آن میباشد. هدف از این مطالعه مقایسه اثر دو نوع برنامه تمرینات حرکتی ـرایانهای و تعادلی ضد سقوط بر حس وضعیت مفصل مچ پا و میزان ترس از سقوط مردان سالمند است. مواد و روش ها: جامعه آماری این پژوهش نیمهتجربی را مردان مقیم مرکز سالمندان کهریزک استان البرز در سال ۹۸ تشکیل دادند. 45 سالمند، 74-60 ساله به صورت در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در سه گروه تمرینات حرکتی ـرایانهای، تمرینات تعادلی ضد سقوط و کنترل (15 نفر در هر گروه) تقسیم شدند. گروههای تجربی 6 هفته (هفتهای 3 جلسه 70 دقیقهای) تمرینات را انجام دادند. گروه کنترل فعالیت متداول خود را داشتند. حس وضعیت مفصل مچ پا بهوسیله الکتروگونیامتر در زاویه 10 درجه دورسی فلکشن پا و 20 درجه پلانتار فلکشن، و ترس از سقوط به وسیله پرسشنامه خودکارآمدی ارزیابی شد. آزمونها در پیشآزمون و پس از ۶ هفته تمرین، در پسآزمون تکرار شدند. دادهها توسط آزمونهای t زوجی و آنالیز کوواریانس چندمتغیره تحلیل شدند. یافته ها: در دو گروه تجربی، حس وضعیت مفصل مچ پا در زاویه 10 درجه دورسی فلکشن و 20 درجه پلانتار فلکشن، و میزان ترس از سقوط بعد از اعمال مداخله بهبود معنیداری پیدا کرد (به ترتیب 004/0=p، 002/0=p و 005/0=p)، این تغییرات در هر دو گروه مشابه بود. گروه کنترل در فاکتورهای فوق تغییر معنیداری نشان نداد. نتیجه گیری: انجام تمرینات حرکتیـرایانهای و تمرینات تعادلی ضد سقوط در بهبود حس وضعیت مچ پای سالمندان مؤثرند اما هیچ یک نسبت به دیگری برتری ندارد.
