فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه و هدف: اختلال حرکتی مهمترین پیامد بیماران سکته مغزی است که با کاهش تعادل جسمانی همراه می‌باشد. هدف تحقیق حاضر بررسی تأثیر تمرینات پیلاتس بر تعادل این افراد بود. روش بررسی: تعداد 30 نفر بیمار سکته مغزی (12 زن و 18 مرد) که شش ماه از زمان بروز سکته آنها گذشته بود. به‌طور تصادفی در دو گروه 15 نفره کنترل و تجربی  قرار گرفتند. گروه تجربی به مدت 8 هفته تمرینات پیلاتس و گروه کنترل فعالیت‌های عادی روزمره را انجام دادند. از آزمون ایستادن روی یک پا برای ارزیابی تعادل ایستا و نشستن و برخاستن برای تعادل پویا استفاده شد. ازآمارتوصیفی برای محاسبه میانگین و انحراف استاندارد داده‌ها و برای تعیین تغییرات درون­گروهی و بین­گروهی، از تی همبسته و مستقل در سطح معنی‌داری 05/0=p و از نرم افزار SPSS نسخه 18استفاده شد. یافته‌ها: نتایج پیش‌آزمون و پس‌آزمون گروه کنترل تفاوت معنی‌داری نداشتند اما امتیازات میانگین پیش‌آزمون و پس‌آزمون گروه تجربی از تفاوت معنی‌داری برخوردار بودند. همچنین بین امتیازات پس‌آزمون گروه کنترل و تجربی اختلاف معنی‌داری در سطح (05/0<P) مشاهده شد. نتیجه‌گیری: نتایج نشان داد که هشت هفته تمرینات پیلاتس باعث بهبود تعادل افراد مبتلا به سکته مغزی می‌شود. تمرینات پیلاتس با افزایش قدرت و استقامت ثبات مرکزی و بهبود کنترل عصبی- عضلانی باعث افزایش تعادل می‌شود. در نتیجه روش تمرینی سودمندی در بازتوانی تعادل افراد مبتلا به سکته مغزی می‌باشد و باعث تسریع روند بهبودی آنها می‌گردد.