اثربخشی مداخله مبتنی بر روانشناسی مثبت‌گرا بر رشد پس از سانحه، شفقت به خود و امید در زنان مبتلا به سرطان پستان

نویسندگان

1 استادیار گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

2 دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی سلامت، واحد بین الملل کیش، دانشگاه آزاد اسلامی، جزیره کیش، ایران.

3 استادیار، گروه روانشناسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران.

doi
10.22123/chj.2021.240342.1541
چکیده

مقدمه: بیماری سرطان از شایع‌ترین بیماری­های مزمن و علت مرگ و میر در جهان است. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی مداخله مبتنی بر روانشناسی مثبت­گرا بر رشد پس از سانحه، شفقت خود و امید در زنان مبتلا به سرطان پستان انجام شد.مواد و روش­ها: روش مطالعه حاضر نیمه­آزمایشی با طرح پیش­آزمون، پس­آزمون و پیگیری و گروه کنترل ﺑﻮد. جامعه آماری شامل زنان مبتلا به سرطان پستان مراجعه­کننده به مرکز طب تسکینی بیمارستان فیروزگر و مرکز پیشگیری و کنترل سرطان آلاء (مکسا) شهر تهران بود که از این میان با روش نمونه­گیری هدفمند تعداد 30 بیمار انتخاب و در گروه­های آزمایش و کنترل قرار گرفتند. اعضای گروه آزمایش مورد مداخله مبتنی بر روانشناسی مثبت‌گرا قرار گرفتند. از پرسشنامه رشد پس از سانحه (1996)، مقیاس شفقت به خود (2003) و مقیاس امید اشنایدر (1996) برای جمع­آوری داده­ها استفاده شد. تحلیل داده­ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس آمیخته انجام شد.یافته­ها: نتایج نشان داد که مداخله مبتنی بر روانشناسی مثبت­گرا روشی مؤثر در بهبود رشد پس از سانحه، شفقت به خود  و امید در بیماران سرطانی است (005/0>p).نتیجه­گیری: طبق نتایج حاصل از این مطالعه، در سطح درمان این سرطان، هم‌زمان با درمان­های معمول طبی، از مداخله مبتنی بر روانشناسی مثبت­گرا به منظور بهبود رشد پس از سانحه، شفقت به خود و امید بیماران و در نتیجه کسب نتایج بهتر درمانی می­توان سود جست.