فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف از انجام این تحقیق محاسبه و ارزیابی دز ارگان‌های حساس سر در حین درمان یک تومور عمقی مغز با راکتور تحقیقاتی تهران می‌باشد. محاسبات با استفاده از کد مونت‌کارلوی MCNPX برای فانتوم وکسلی زوبال انجام شده است. فرض شده که بور-10 در سه غلظت متفاوت برحسب ppm (1- در تومور 30 و در بافت‌های سالم 10؛ 2- در تومور 43 و در بافت‌های سالم 10 و 3- در تومور 65 و در بافت‌های سالم 18) به بیمار تزریق شده و سپس ناحیه هدف تحت تابش باریکه نوترونی قرار گرفته است. دز کلی در هر ارگان به صورت مجموع مؤلفه‌های دز در ضرایب وزنی هر مؤلفه محاسبه گردیده است. چهار مؤلفه مختلف در دز بیولوژیک جذب شده توسط هر ارگان نقش ایفا می‌کنند که به ترتیب عبارتند از: 1- دز پرتوهای گاما 2- دز نوترون‌های حرارتی 3- دز نوترون‌های سریع 4- دز بور. هر 4 مؤلفه دز به کمک کارت‌های F4/DE4/DF4 در کد محاسباتی MCNPX محاسبه شده و برای تبدیل شار به دز از ضرایب تبدیل شار به دز در ICRU46 استفاده شده است. حداقل دز بیولوژیک لازم جهت نابودی تومور Gy-Eq20 می‌باشد. بر این اساس، زمان لازم جهت درمان در آزمون‌های انجام شده در این پژوهش تقریباً بین 15 تا 30 دقیقه تعیین شد. نتایج نشان داد که افزایش غلظت بور سبب کاهش دز جذب شده توسط عدسی چشم و غده تیروئید خواهد شد. در تمام آزمون‌ها لوب پاریتال مغز نسبت به سایر بافت‌ها بیش‌ترین دز را جذب کرده و نوترون‌های سریع بیش‌ترین سهم را در دز جذب‌شده توسط پوست و عدسی‌های چشم داشتند. اما در تیروئید بیشترین سهم مربوط به تابش گاما به‌دست آمد.