بررسی سویه‎ های دین‎ دارانه خام ‎گیاه‎ خواری در شهر تهران (مطالعه موردی انجمن خام‎ گیاه ‎خواری شهر تهران)

نویسندگان

1 استادیار گروه جامعه‎ شناسی دانشگاه تهران

2 گروه مردم شناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه تهران.

doi
10.22059/jsr.2019.72853
چکیده

این‎گونه به نظر می‎رسد که افراد دین‎دار در جوامع مدرن کنونی رو به کاهش‎اند، اما مداقه در برخی از سبک‎های جدید زندگی و جماعت‏ها نشان می‎دهد که ما هنوز در حال زندگی در جامعه‎ای دینی هستیم. شاید به‏نظر یکدستی دینی و سیطره اجتماعی دین رسمی و نهادمند کم شده باشد، اما همچنان افراد به طرق متنوع و متکثرتری، به دین و دینداری گرایش دارند. ما در این پژوهش، با استفاده از روش مردم‎نگاری سعی در کنکاش همین مسئله در بین خام‌گیاه‌خواران شهر تهران را داریم. نتایج این پژوهش نشان می‎دهد که اغلب خام‎گیاه‎خواران شهر تهران، به خام‎گیاه‎خواری به مثابه ابزاری برای تزکیه نفس و هم‎فازی با طبیعت می‏نگرند. آنها دارای باورهای مشترک و مراسم‎ها و اعمالی می‎باشند که از خلال آنها، خود را به مثابه جماعتی برگزیده، از دیگران یا گمراهان متمایز می‎کنند. خام‏گیاه‏خواران علاوه بر تقدس‎بخشی به انجمن خام‏گیاه‏خواری، با به عاریت گرفتن مفاهیم عرفانی، هدف خود از خام‎گیاه‎خواری را هم‎فازی با جهان و بی‎نیازی از مادیات عنوان می‎کنند. از این جهت، خام‎گیاه‎خواری بیش از آنکه یک سبک‎زندگی اخلاقی باشد، یک نوع دین غیرنهادمند و نوظهور است که افرادی از طبقات پایین را به سوی خود جذب می‎کند.