بررسی سویه های دین دارانه خام گیاه خواری در شهر تهران (مطالعه موردی انجمن خام گیاه خواری شهر تهران)
نویسندگان
1 استادیار گروه جامعه شناسی دانشگاه تهران
2 گروه مردم شناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه تهران.
doi
10.22059/jsr.2019.72853چکیده
اینگونه به نظر میرسد که افراد دیندار در جوامع مدرن کنونی رو به کاهشاند، اما مداقه در برخی از سبکهای جدید زندگی و جماعتها نشان میدهد که ما هنوز در حال زندگی در جامعهای دینی هستیم. شاید بهنظر یکدستی دینی و سیطره اجتماعی دین رسمی و نهادمند کم شده باشد، اما همچنان افراد به طرق متنوع و متکثرتری، به دین و دینداری گرایش دارند. ما در این پژوهش، با استفاده از روش مردمنگاری سعی در کنکاش همین مسئله در بین خامگیاهخواران شهر تهران را داریم. نتایج این پژوهش نشان میدهد که اغلب خامگیاهخواران شهر تهران، به خامگیاهخواری به مثابه ابزاری برای تزکیه نفس و همفازی با طبیعت مینگرند. آنها دارای باورهای مشترک و مراسمها و اعمالی میباشند که از خلال آنها، خود را به مثابه جماعتی برگزیده، از دیگران یا گمراهان متمایز میکنند. خامگیاهخواران علاوه بر تقدسبخشی به انجمن خامگیاهخواری، با به عاریت گرفتن مفاهیم عرفانی، هدف خود از خامگیاهخواری را همفازی با جهان و بینیازی از مادیات عنوان میکنند. از این جهت، خامگیاهخواری بیش از آنکه یک سبکزندگی اخلاقی باشد، یک نوع دین غیرنهادمند و نوظهور است که افرادی از طبقات پایین را به سوی خود جذب میکند.