اثربخشی ذهن‌آگاهی در بهبود اختلال بی‌خوابی مزمن و الگوی امواج مغزی بیماران مرد مبتلا به دردهای مزمن مفصلی

نویسندگان

1 کارشناس ارشد، گروه علوم شناختی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران.

2 استاد گروه روانشناسی دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

doi
10.22123/chj.2020.224925.1477
چکیده

مقدمه: بیماران مبتلا به دردهای مزمن مفصلی پریشانی و بی‌خوابی را به طور مکرر تجربه می‌کنند. پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی ذهن­آگاهی در بهبود اختلال بی‌خوابی مزمن و الگوی امواج مغزی بیماران مرد مبتلا به دردهای مزمن شهر تبریز انجام شد. مواد و روش ­ها: این پژوهش از نوع نیمه­آزمایشی بود. جامعه آماری پژوهش، کلیه بیماران مرد مبتلا به اختلال بی‌خوابی مزمن با دردهای مزمن شهر تبریز در سال 1398 بودند. جهت جمع‌آوری اطلاعات از پرسشنامه‌های بی‌خوابی مزمن، درد مزمن، دستگاه الکتروآنسفالوگرافی کمی و پروتکل آموزشی ذهن­آگاهی استفاده شد. نمونه مورد نظر 30 نفر بود که به دو گروه 15 نفره به صورت تصادفی تقسیم شدند. داده­های به کمک روش‌های آماری توصیفی (میانگین و انحراف معیار) و تحلیل کوواریانس چند متغیره تجزیه و تحلیل شدند. یافته‌ها: نتایج نشان داد که ذهن­آگاهی باعث بهبود بی‌خوابی مزمن و درد مزمن، و همچنین باعث تغییر الگوی امواج مغزی در فرکانس‌های دلتا و بتا در بیماران مرد مبتلا به دردهای مزمن می‌شود، به نحوی که دلتا را کاهش و بتا را افزایش می دهد (001/0p<). نتیجه‌گیری: آموزش ذهن­آگاهی می­تواند ختلال بی‌خوابی مزمن را کاهش دهد و امواج مغزی در بیماران مبتلا به دردهای مزمن را در وضعیت بهینه قرار دهد.