اثر تقویت عضلات دورکننده و چرخاننده های خارجی ران بر درد و عملکرد زنان مبتلا به درد پاتلوفمورال

نویسندگان

1 عضو هیات علمی دانشگاه تهران

2 استاد دانشگاه علوم توانبخشی تهران

3 عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج

4 عضو هیات علمی دانشگاه تهران

5 عضو هیات علمی دانشگاه پزشکی تهران

doi
چکیده

زمینه و هدف: این نظریه وجود دارد که ضعف عضلات ران، راستای اندام تحتانی را تحت تأثیر قرار می‌دهد و در بروز سندروم درد پاتلوفمورال مؤثر است. هدف این تحقیق، بررسی اثر مکمل تقویت عضلات دورکننده وچرخاننده‌های خارجی ران بر یک برنامة تقویت عضلات اکستنسور زانو است. روش بررسی: نمونه‌ها (21 زن با درد پاتلوفمورال) به‌صورت تصادفی در دو گروه تمرین (تقویت عضلات اکستنسور زانو، دورکننده‌ها و چرخاننده‌های خارجی ران) و کنترل (تقویت عضلات اکستنسور زانو) قرار گرفتند. هر دو گروه در برنامة تمرین درمانی به‌مدت هشت هفته شرکت کردند. شدت درد، قدرت عضلات اکستنسور زانو، دورکننده و چرخاننده‌های خارجی ران و عملکرد نمونه‌ها قبل و پس از درمان ارزیابی شد. از آمار پارامتریک برای مقایسة نتایج به‌دست آمده در پیش‌آزمون و پس‌آزمون در هر دو گروه استفاده شد (05/0). یافته ها: نتایج نشان داد که هر دو گروه پیش از شرکت در برنامة تمرین درمانی در ویژگی‌های دموگرافیک، درد، قدرت عضلانی و عملکرد یکسان بودند. در هر دو گروه تمرین و کنترل، درد، قدرت عضلانی و عملکرد نمونه‌ها در پس‌آزمون در مقایسه با پیش‌آزمون به‌میزان قابل توجهی بهبود یافته بود (05/0 ≥α)، اما دو گروه در پس‌آزمون تفاوت معناداری نداشتند (05/0 P>). نتیجه گیری: هر دو شیوة‌ تمرینی، درد را کاهش دادند و سبب بهبود عملکرد شدند. پس از گذشت هشت هفته تقویت مکمل عضلات دورکننده و چرخاننده‌های خارجی ران فواید بیشتری در زمینة درد در فعالیت‌های