تعیینکنندههای سن اولین ازدواج در ده کشور منتخب آسیا و اقیانوسیه: یک مرور نظاممند
نویسندگان
1 موسسه مطالعات جمعیتی
2 دانشجوی دوره دکتری جمعیتشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات؛ کارشناس پژوهشی گروه مطالعات خانواده، مؤسسه مطالعات و مدیریت جامع و تخصصی جمعیت کشور
doi
10.22059/jsr.2019.70357چکیده
این مطالعه با هدف بررسی تعیینکنندههای سن اولین ازدواج در 10 کشورهای منتخب آسیا و اقیانوسیه (آذربایجان، ایران، تاجیکستان، ژاپن، تایلند، چین، استرالیا ، نیوزلند، هند و مالزی ) و به روش مرور منظم انجام شده است. مطالعات بر اساس معیارهای مشخص و با استفاده از کلیدواژههای مرتبط با سن ازدواج و عوامل تعیین کننده آن، انتخاب شدند. از بین 193 مطالعه، 45 مورد انتخاب شده و بر اساس اشتراکات مفهومی، تجزیه و تحلیل محتوایی گردیدند. نتایج نشان داد که مطالعات فوق، تعیینکنندهای سن ازدواج را در دو سطح خرد و کلان شناسایی کردهاند. عوامل تعیین کننده سن ازدواج در سطح کلان عبارت بودند از " توسعه اقتصادی"، "سیاست جمعیتی"، "بازار و مضیقه ازدواج"، " پذیرش و گسترش روابط جنسی قبل از ازدواج و همباشی"و "عوامل محیطی مانند بیثباتی اجتماعی، نزاع و جنگها". درحالیکه عوامل تعیین کننده سطح خرد عبارت بودند از : " وضعیت اقتصادی اجتماعی فرد "، " نگرشها و باورها، مذهب و پایبندی به مذهب، قومیت و طبقه اجتماعی"، "توانمندسازی زنان به علت تحصیلات و اشتغال"، "عوامل ارزشی و هنجاری" ، "نقشهای جنسیتی" و "عوامل خانوادگی، زندگی با والدین و تعداد فرزندان" . با توجه به تنوع و تفاوتهای اجتماعی و فرهنگی در سطح منطقه، بسیاری از تفاوتهای دیده شده در شاخصهای ازدواج و روند تغییرات آن، تنها به میزان توسعه یافتگی کشورها بستگی نداشته باشد؛ بلکه عوامل ارزشی و فرهنگی در زمینه ازدواج و خانواده در برخی جوامع آسیایی همچنان از تأثیر بالایی برخوردارند و جوامعی که ارزشهای فوق دستخوش تغییرات مهمی شدهاند، شاهد افزایش قابل توجه سن ازدواج بودهاند.