تعیین‌کننده‌های سن اولین ازدواج در ده کشور منتخب آسیا و اقیانوسیه: یک مرور نظام‌مند

نویسندگان

1 موسسه مطالعات جمعیتی

2 دانشجوی دوره دکتری جمعیت‌شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات؛ کارشناس پژوهشی گروه مطالعات خانواده، مؤسسه مطالعات و مدیریت جامع و تخصصی جمعیت کشور

doi
10.22059/jsr.2019.70357
چکیده

این مطالعه با هدف بررسی تعیین‌کننده‌های سن اولین ازدواج در 10 کشورهای منتخب آسیا و اقیانوسیه (آذربایجان، ایران، تاجیکستان، ژاپن، تایلند، چین، استرالیا ، نیوزلند، هند و مالزی )  و به روش مرور منظم انجام شده است. مطالعات بر اساس معیارهای مشخص و با استفاده از  کلیدواژه‌های مرتبط با  سن ازدواج و عوامل تعیین کننده آن، انتخاب شدند.  از بین 193 مطالعه،  45 مورد انتخاب شده و بر اساس اشتراکات مفهومی، تجزیه و تحلیل محتوایی گردیدند. نتایج نشان داد که مطالعات فوق، تعیین‌کنندهای سن ازدواج را در دو سطح خرد و کلان شناسایی کرده‌اند. عوامل تعیین کننده سن ازدواج در سطح کلان عبارت بودند از  " توسعه اقتصادی"، "سیاست جمعیتی"، "بازار و مضیقه ازدواج"، " پذیرش و گسترش روابط جنسی قبل از ازدواج و همباشی"و  "عوامل محیطی مانند  بی‌ثباتی اجتماعی، نزاع و جنگ‌ها". درحالیکه عوامل تعیین کننده  سطح خرد عبارت بودند  از : " وضعیت اقتصادی اجتماعی فرد "،  " نگرش‌ها و باورها،  مذهب و پایبندی به مذهب، قومیت و طبقه اجتماعی"، "توانمندسازی زنان به علت تحصیلات و اشتغال"،  "عوامل  ارزشی و هنجاری"  ، "نقش‌های جنسیتی" و "عوامل خانوادگی، زندگی با والدین و تعداد فرزندان" . با توجه به تنوع و تفاوت‌های اجتماعی و فرهنگی در سطح منطقه، بسیاری از تفاوت‌های دیده شده در شاخص‌های ازدواج و روند تغییرات آن، تنها به میزان توسعه یافتگی کشورها بستگی نداشته باشد؛  بلکه عوامل ارزشی و فرهنگی در زمینه ازدواج و خانواده در برخی جوامع آسیایی همچنان از تأثیر بالایی برخوردارند و جوامعی که ارزشهای فوق دستخوش تغییرات مهمی شده‌اند، شاهد افزایش قابل توجه سن ازدواج بوده‌اند.