روایی و پایایی درون آزمونگر و بین آزمونگر یک روش ارزیابی کمی غیرتهاجمی پوسچر سر به جلو
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری دانشگاه تهران
2 دانشیار دانشگاه تهران
3 استاد دانشگاه تهران
doi
چکیده
زمینه و هدف: وضعیت سر از جمله مواردی است که در معاینات اولیه، ارائه ی راهکارهای درمانی و ارزیابی روند پیشرفت بیماران مبتلا به گردن درد مورد توجه قرار می گیرد. به دلیل خطرهای ناشی از رادیوگرافی های مکرر به منظور ارزیابی وضعیت سر و گردن، تحقیقاتی در زمینهی روش های غیرتهاجمی ارزیابی این ناحیه به چشم می خورد که یا پرهزینه بوده و به طور معمول در دسترس نیستند یا به صورت کیفی بوده و قابل قیاس نیستند. یا در آن از تصویربرداری از نمای ساجیتال استفاده میشود که به دلیل مسائل شرعی و عرفی جامعه به ویژه برای نمونه های مؤنث کاربرد ندارند. روش بررسی : به همین دلیل این تحقیق بر آن بود تا با بررسی روایی و پایایی یک روش غیرتهاجمی ارزیابی پوسچر سر بدون نیاز به عکسبرداری، روشی کم هزینه، آسان، کمی و قابل استفاده بر روی کلیهی اقشار جامعه را به محققان پیشنهاد کند. مقدار زاویهی کرانیوورتبرال 12 فرد با رادیوگرافی جانبی گردن توسط متخصص رادیولوژی محاسبه و به عنوان مرجع تحقیق حاضر در نظر گرفته شد. پنج دقیقه پس از رادیولوژی، فرد پشت به دیوار ایستاده و دو آزمونگر زاویهی کرانیوورتبرال او را از طریق روش پیشنهادی تحقیق سه مرتبه اندازه گرفتند و میانگین سه مرتبه به عنوان زاویهی کرانیوورتبرال فرد ثبت شد. همچنین برای بررسی پایایی درون – آزمونگر ارزیابی بر روی 15 نمونهی مستقل از 12 آزمودنی شرکت کننده در بررسی روایی با فاصلهی زمانی 5 و 10 دقیقه انجام شد. از میانگین سه بار اندازه گیری هر آزمونگر برای محاسبهی پایایی بین آزمونگر استفاده شد. یافته ها: نتایج به دست آمده از طریق ضریب همبستگی پیرسون در سطح معنادرای 05/0 به وسیلهی نرمافزار SPSS 18 بررسی شد. نتایج بیانگر همبستگی بالای اندازه گیری های هر دو آزمونگر نسبت به روش اندازه گیری از روی عکس رادیوگرافی (857/0 و 837/0) بود. همچنین پایایی درون آزمونگر 895/0 و 871/0، در اندازه گیری بعد از 5 دقیقه و 885/0 و 847/0 در اندازه گیری بعد از 10 دقیقه مشاهده شد. پایایی بین آزمونگر اول و دوم نیز 933/0 محاسبه شد. نتیجه گیری: باتوجه به بالا بودن روایی نسبت به رادیوگرافی و پایایی درون آزمونگر و بین آزمونگر روش حاضر و همچنین سادگی، عدم نیاز به وسیلهی اندازه گیری خاص یا پرهزینه، در دسترس بودن، امکان استفاده برای نمونه ها در هر دو جنس و گزارش کمی از اندازه گیری، میتوان این روش را به عنوان جایگزین قابل قبولی برای اندازه گیری زاویهی کرانیوورتبرال در معاینات اولیه، ارائهی راهکارهای درمانی و ارزیابی روند بهبود وضعیت سر به جلو پیشنهاد کرد.