مقایسه دو روش اندازه گیری زاویه پشت پا در حالت ایستا و ارتباط آن با زاویه پشت پا در حالت پویا طی فاز استانس راه رفتن در افراد با ساختار پای چرخیده به خارج
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسیارشد تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه بیرجند
2 استادیار بیومکانیک ورزشی دانشگاه بیرجند
3 دانشیار بیومکانیک ورزشی دانشگاه بوعلیسینا
doi
چکیده
زمینه و هدف: هدف از تحقیق حاضر، مقایسه دو روش اندازهگیری زاویه پشت پا (RFA) در حالت ایستا و ارتباط آن با زاویه پشت پا طی فاز استانس راه رفتن در افراد با پای چرخیده به خارج بود. روش بررسی: 15 نفر از دانشجویان پسر دانشگاه بیرجند بهصورت هدفمند و براساس شاخص افتادگی استخوان ناوی انتخاب شدند. پس از اندازهگیری RFA در حالت ایستا بهوسیله گونیامتر و دستگاه آنالیز حرکت دو بعدی طبق مدل نشانهگذاری کلارک (1983)، اطلاعات دوبعدی RFA آزمودنیها با استفاده از سیستم آنالیز حرکت حین راه رفتن با سرعت 7/1 متر بر ثانیه بر روی تردمیل در وضعیت بدون کفش جمعآوری شد. جهت تجزیه و تحلیل آماری از آزمونهای تی وابسته و همبستگی پیرسون در سطح (05/0p≤)، استفاده شد. یافتهها: نتایج نشان داد که بین اندازهگیری RFA در حالت ایستا بهوسیله گونیامتر و سیستم درجهبندی آنالیز حرکت دو بعدی طبق روش نشانهگذاری کلارک، اختلاف معناداری وجود دارد (001/0p≤)، همچنین بین RFA در حالت ایستا و پویا در کلیه مراحل فاز استانس راه رفتن ارتباط معناداری مشاهده نشد. نتیجهگیری: نتایج این پژوهش علاوهبر تأکید استفاده از سیستمهای درجهبندی آنالیز حرکت برای اندازهگیری RFA در حالت ایستا، نشان داد که اندازهگیری RFA در حالت ایستا، نمیتواند نشاندهنده این زاویه در حالت پویا حین فاز استانس راه رفتن باشد.