تحلیل تاب آوری کسب و کارهای روستایی در شهرستان ملکان
نویسندگان
1 استادیار دانشکده اقتصاد و توسعه کشاورزی، گروه مدیریت و توسعه کشاورزی، دانشگاه تهران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد توسعه روستایی، دانشگاه تهران
doi
10.22059/jed.2017.62327چکیده
توسعۀ کارآفرینی و تداوم فعالیت بنگاههای اقتصادی در محیطهای کسبوکار متغیر و چالشبرانگیز، در گرو شناخت تابآوری و برنامهریزی برای تقویت آن در کسبوکارها است. بسیاری از بنگاههای کوچک و متوسط روستایی در اثر عدم تابآوری مناسب، در سالهای ابتدایی با شکست مواجه میشوند. در این راستا این مقاله با روش کمّی، به بررسی تابآوری مالکان کسبوکارهای روستایی و واکاوی ساختار عاملی تابآوری کسبوکار آنها پرداخته است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر گردآوری دادهها، پیمایشی است. نمونۀ آماری پژوهش، 120 نفر از مالکان کسبوکارهای روستایی غیرکشاورزی شهرستان ملکان استان آذربایجان شرقی بودند. ابزار پژوهش، پرسشنامۀ استانداردی بود که با استفاده از مقیاس تابآوری کانر- دیویدسون (CD-RISC) و مقیاس تابآوری در طول عمر کسبوکار (LRS-B) طراحی شد. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS23 انجام شد. نتایج تکنیک تحلیل عاملی اکتشافی نشان داد که شش عامل توان تطابق و آیندهنگری (%23)، تعامل با مشتریان (%14)، موقعیتطلبی (%11)، حمایت خانوار (%8)، برنامهریزی راهبردی (%7) و حمایت دولت (%6) در مجموع حدود %69 درصد واریانس سازۀ تابآوری کسبوکارهای روستایی را تبیین کردهاند.