اثربخشی آموزش تکنیکهای بازتوانی ذهنی بر عملکرد عصب روانشناختی کودکان پسر مبتلا به اختلال نقص توجه و بیش فعالی
نویسندگان
1 کارشناس ارشد، گروه روانشناسی، واحد آیتالله آملی، دانشگاه آزاد اسلامی، آمل، ایران.
2 کارشناس ارشد، گروه روانشناسی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران.
3 کارشناس ارشد، گروه روانشناسی، واحد آیتالله آملی، دانشگاه آزاد اسلامی، آمل، ایران.
4 استادیار، گروه آسیبشناختی روانشناسی فرهنگی، مرکز پژوهشی علوم روانشناختی فارابی، مازندران، ایران.
doi
10.22123/chj.2020.231433.1508چکیده
مقدمه: اختلال نقص توجه و بیش فعالی، باعث نقص در عملکرد روانشناختی میشود. هدف مطالعه حاضر، تعیین اثربخشی آموزش تکنیکهای بازتوانی ذهنی بر عملکرد عصب روانشناختی کودکان پسر مبتلا به اختلال نقص توجه و بیش فعالی میباشد. مواد و روشها: پژوهش حاضر از نوع نیمهتجربی با پیشآزمون/پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمامی کودکان مبتلا به اختلال نقص توجه و بیش فعالی 9-7 ساله در سال 1398 بود که به کلینیک مشاوره آموزش و پرورش ناحیه 1 شهر گرگان مراجعه کرده بودند. تعداد 30 کودک به روش در دسترس به عنوان نمونه انتخاب شدند و سپس به طور تصادفی به دو گروه 15 نفره آزمون و کنترل تقسیم شدند. از آزمون علائم مرضی کودکان فرم والدین و کارتهای ویسکانسین استفاده شد. در گروه آزمون برنامه مداخله 8 جلسه 1 ساعته هفتهای انجام شد. دادهها با استفاده از تحلیل کوواریانس تک متغیره تجزیه و تحلیل شدند. یافتهها: میانگین و انحراف معیار نمره گروه آزمون در پیشآزمون و پسآزمون 58/2±84/22 و 69/3±45/29 و گروه کنترل در پیشآزمون و پسآزمون 77/2±71/22 و 41/2±94/22 بود. آموزش تکنیکهای بازتوانی ذهنی بر عملکرد عصب روانشناختی کودکان مبتلا به اختلال نقص توجه و بیش فعالی تأثیر داشت (001/0≥p). نتیجهگیری: با توجه به اثربخشی آموزش تکنیکهای بازتوانی ذهنی بر عملکرد عصب روانشناختی، این روش میتواند به عنوان یک روش درمانی کارآمد توسط درمانگران جهت بهبود عملکرد عصب روانشناختی کودکان مبتلا به اختلال نقص توجه و بیش فعالی استفاده شود.