تجربه زیسته‌ی اقدام به خودکشی در دانش‌آموزان دختر 18-12 ساله‌ شهرستان خمینی‌شهر

نویسندگان

1 کارشناس ارشد، گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد خمینی‌شهر، اصفهان، ایران.

2 استادیار، گروه روان‌شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد خمینی‌شهر، اصفهان، ایران.

doi
10.22123/chj.2020.222649.1462
چکیده

مقدمه: بررسی جامع انگیزه‌های اقدام به خودکشی در گروه‌های سنی متفاوت عاملی مؤثر در تدوین اقدامات پیشگیرانه و لحاظ رویکردهای درمانی اثربخش است. بنابراین، هدف از پژوهش حاضر بررسی تجربه زیسته‌ی اقدام به خودکشی در دانش‌آموزان دختر 18-12 ساله‌ شهرستان خمینی‌شهر بود. مواد و روش‌ها: این پژوهش، کیفی و از نوع پدیدارشناسی می‌باشد که با روش هدفمند از بین دختران 18-12 ساله با سابقه اقدام به خودکشی در سال 1397 بر اساس اطلاعات مرکز بهداشت شهرستان خمینی‌شهر که برابر با 30 نفر بوده است، هفده نفر بر اساس حد اشباع انتخاب شدند. ابزار جمع­آوری اطلاعات، مصاحبه نیمه ساختاریافته بود. برای تجزیه و تحلیل اطلاعات از روش هفت مرحله‌ای کلایزی استفاده شد. یافته‌ها: از مصاحبه‌ها 562 کد، 73 مفهوم و 12 مقوله در سه عنوان هسته‌ای فردیت عقیم مانده (فشار روانی، ناکامی شخصی، تنش‌های فرآیند بلوغ و گسست دینی)، عامل فشار ساختاری (شکاف نسلی، نیاز به توجه، سبک زندگی و فشار اقتصادی) و عامل طرد اجتماعی (از دست دادن سرمایه اجتماعی، فشار اجتماعی، فشار مجازی و ضعف در مهارت ارتباطی) به دست آمد. نتیجه‌گیری: این نتیجه حاصل می‌شود که نوجوانی دوران هویت‌یابی در کنار همسالان، والدین و سیستم آموزشی بویژه معلّمان و فضای مجازی است. بنابراین متخصصین باید در راستای افزایش آگاهی به خانواده‌ها و مدارس و سیستم قانون‌گذاری در جهت لزوم نظارت بر فضای مجازی و افزایش سواد رسانه‌ای ملزومات لازم را بیندیشند. تا از این طریق اصول اساسی در پیشگیری از خودکشی نوجوانان تدوین و عوامل زمینه‌ساز رفع و یا تعدیل شوند.