فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف: بابزیوز در گوساله‌ها توسط Babesia bovis ایجاد می‌شود. این بیماری پاسخ‌های التهابی و ایمنی‌تنظیمی شدیدی را القا می‌کند و در شدت بیماری نقش مؤثری دارد. هدف از این مطالعه بررسی سطوح سرمی IgM، IgG، IL-1β، IL-6، TGF-γ و پروستاگلاندین F2α (PGF2α) در گوساله‌های مبتلا به عفونت طبیعی و همچنین بررسی پلی‌مورفیسم تک‌نوکلئوتیدی (SNP) rs16944 در ژن IL-1β بود. علاوه بر این، قابلیت این شاخص‌ها به‌عنوان نشانگرهای تغییرات ایمنی و ژنتیکی مرتبط با عفونت مورد ارزیابی قرار گرفت.مواد و روش‌ها: در مجموع ۳۶ گوساله آلوده به بابزیا بر اساس علائم بالینی (تب، کم‌خونی، یرقان، هماچوری و آلودگی به کنه) و سابقه بیماری انتخاب شدند. همچنین ۲۴ گوساله سالم به‌عنوان گروه کنترل مورد استفاده قرار گرفتند. نمونه خون از ورید حیوانات جمع‌آوری شد. برای سنجش مقادیر IgM، IgG، IL-1β، IL-6، TGF-γ و PGF2α از کیت‌های معتبر الایزا استفاده شد. برای بررسی ژنوتیپ rs16944 ژن IL-1β از روش PCR و توالی‌یابی سانگر بهره گرفته شد. تحلیل آماری با آزمون t و تحلیل همبستگی در سطح معنی‌داری P < 0.05 انجام شد. نتایج: مقایسه گوساله‌های آلوده با گروه کنترل نشان داد که سطوح سرمی IgM و IgG در آنها به‌طور معنی‌داری بالاتر است (P ≤ 0.001)، که بیانگر فعال‌شدن قوی پاسخ ایمنی هومورال می‌باشد. سیتوکین‌های پیش‌التهابی IL-1β و IL-6 نیز به‌طور معنی‌داری افزایش یافتند که نشان‌دهنده وقوع پاسخ التهابی شدید است که مشخصه بابزیوز حاد است. علاوه بر این، سطح TGF-γ نیز در گوساله‌های آلوده به‌طور معنی‌داری بالاتر بود که نشان‌دهنده فعال شدن مسیرهای تنظیمی برای تعادل التهاب است. افزایش غلظت PGF2α نیز نشان‌دهنده نقش آن در اختلالات عروقی و التهابی مرتبط با عفونت بود. همچنین مشخص شد که در تعدادی از گوساله‌های آلوده، ژنوتیپ وحشی CC به نوع TT تبدیل شده است؛ بنابراین می‌توان گفت که بین این SNP و افزایش حساسیت یا پاسخ التهابی شدیدتر، ارتباط بالقوه‌ای وجود دارد.نتیجه‌گیری: یک تعامل پیچیده میان پلی‌مورفیسم IL-1β، ایمونوگلوبولین‌ها، فعالیت پروستاگلاندین و سیتوکین‌ها در گوساله‌های مبتلا به بابزیوز مشاهده شد. تغییرات قابل‌توجه این بیومارکرها نشان می‌دهد که آن‌ها از ارزش تشخیصی بالقوه برخوردارند و می‌توانند برای درک بهتر ایمنی‌زایی بیماری ناشی از Babesia bovis مورد استفاده قرار گیرند. تنوع ژنتیکی مشاهده‌شده در rs16944 ممکن است یک عامل خطر افزوده باشد که بر پیامد بیماری تأثیر می‌گذارد. این یافته‌ها می‌توانند در توسعه روش‌های بهتر برای تشخیص، پیش‌آگهی و مدیریت بیماری مورد استفاده قرار گیرند.