مفهومپردازی سازگاری مدل کسبوکار و پیشرانهای محیطی آن در صنعت فناوری اطلاعات و ارتباطات ایران
نویسندگان
1 استاد، دکتری مدیریت، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه تربیت مدرس، تهران
2 استاد، دکتری مدیریت، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
3 دانشجوی دکتری مدیریت راهبردی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه تربیت مدرس، تهران ، ایران
4 استاد، دکتری مدیریت، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
doi
10.52547/jbmp.19.41.13چکیده
در شرایط کسبوکار امروز، موفقیت هر سازمانی به سرعت واکنش آن به تغییرات محیط وابسته است و مدلهای کسبوکار ایستا و بدون تغییر در محیطهای رقابتی فعلی محکوم به شکست هستند. سازمانها در این شرایط باید دائما مدل کسبوکار خود را مورد بازنگری قرارداده و در صورت نیاز آن را با شرایط جدید سازگار و منطبق کنند. در همین راستا هدف این پژوهش مفهومپردازی سازگاری مدل کسبوکار و شناسایی پیشرانهای محیطی سازگاری مدل کسبوکار در صنعت فناوری اطلاعات و ارتباطات است. برای این منظور با استفاده از نظریه داده بنیاد چندگانه به تحلیل دادههای حاصل از مرور نظاممند ادبیات (15 سال اخیر) و نیز مصاحبه با خبرگان صنعت فناوری اطلاعات و ارتباطات ایران (18 نفر)، که به صورت غیراحتمالی و هدفمند (گلوله برفی) انتخاب شدهاند، پرداخته شده است. نهایتا مدلی توسعه یافته است که در آن مهمترین مولفههای سازگاری مدل کسب کار در سه گروه سازگاری در ارزش پیشنهادی، سازگاری در خلق ارزش و سازگاری در کسب ارزش مفهومپردازی شدهاند. همچنین پیشرانهای محیطی که در صنعت فناوری اطلاعات و ارتباطات، محرک سازگاری مدل کسبوکار هستند در شش گروه عوامل سیاسی و قانونی، عوامل اقتصادی، عوامل مرتبط با بازار، عوامل مرتبط با فناوری، عوامل اجتماعی و عوامل مرتبط با رقبا قرار گرفتهاند.
