فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: کیفیت زندگی کاهش یافته از عواملی است که می‍تواند منجر به خیانت زناشویی شود. روان­درمانی مثبت‍نگر رویکرد جدیدی است که امکان استفاده از آن در جمعیت بالینی و غیربالینی بررسی گردیده است. لذا، این پژوهش با هدف تعیین اثربخشی روان­درمانی مثبت‍نگر بر کیفیت زندگی در زنان آسیب­دیده از خیانت زناشویی انجام شد. مواد و روش‍ها: این پژوهش نیمه تجربی بود و جامعه آماری آن دربرگیرنده کلیه زنان آسیب‍دیده از خیانت شهر تبریز در سال 1398 بود که از سوی دادگستری استان به مراکز مشاوره بهزیستی جهت دریافت مشاوره ارجاع داده شده بودند .تعداد 30 نفر از آنها با روش نمونه‍گیری در دسترس انتخاب شدند و به صورت تصادفی ساده در گروه‍های آزمایش و گواه (15 نفر در هر گروه) جایگزین شدند. هر دو گروه فرم کوتاه پرسشنامه کیفیت زندگی را به عنوان پیش‍آزمون و پس‍آزمون تکمیل کردند.‌ هشت جلسه روان­درمانی مثبت‍نگر گروهی (هفته‌ای دو جلسه به مدت 4 هفته) در گروه آزمایش اعمال شد. گروه گواه مداخله‍ای دریافت نکرد. داده‌ها با استفاده از تحلیل کواریانس چندمتغیره و تک‍متغیره تحلیل شدند. یافته­ ها: بین روان­درمانی مثبت‍نگر و گروه گواه از نظر سلامت جسمی (001/0=p، 60/0=F2)، سلامت روانی (001/0=p، 79/0=F2)، روابط اجتماعی (001/0=p، 82/0=F2)، سلامت محیط (001/0=p، 80/0=F2) و کیفیت زندگی و سلامت عمومی (001/0=p، 71/0= F2) از مرحله پیش‍آزمون به پس‍آزمون تفاوت معنی­داری وجود داشت.   نتیجه­گ یری: آموزش روان­درمانی مثبت‍نگر به عنوان یک روش مداخله‍ای موثر در ارتقای کیفیت زندگی زنان آسیب‍دیده از خیانت توصیه می‍شود.