هتروتوپیک شدن فضای فراغتی در جامعه ایرانی
نویسندگان
1 استادیار جامعه شناسی دانشگاه مازندران
2 کارشناسی ارشد پژوهشگری دانشگاه مازندران
doi
10.22059/jsr.2019.71680چکیده
فناوریهای دیجیتال تغییرات زیادی را در تجربه و عمل فراغت ایجاد نمودهاند و مهم ترین آن شکلگیری فراغت دیجیتال میباشد. هدف از این پژوهش مطالعه کیفی هتروتوپیک شدن فضای فراغت تحت تاثیر دیجیتالی شدن فراغت است. فراغت دیجیتال نوعی فراغت است که کاربر بیشترین زمان فراغتی خود را صرف استفاده از اینترنت، انواع شبکههای اجتماعی مجازی و بازیهای رایانهای میکند.برای بررسی موضوع تحقیق از مفهوم هتروتوپای فوکو استفاده شده است. روش تحقیق در پژوهش حاضر از نوع کیفی مبتنی بر پارادایم تفسیرگرایی- برساخت گرایی اجتماعی و اطلاعات از طریق مصاحبه با 24 نفر از شهروندان شهر تالش گردآوری شده است. یافتههای پژوهش نشان میدهد که هتروتوپیک شدن فراغت خود نقش تسهیل کننده در دیجیتال شدن فراغت دارد. علاوه بر آن هتروتوپیک شدن موجب سیالیت مکانی و زمانی فراغت نیز میشود. یافتههای دیگر این پژوهش نشان میدهد که در اثر هتروتوپیک شدن مرز بین فضای فراغت با کار،فضای عمومی، فضای آموزشی و فضای خانه از بین رفته است. به طوری که فراغت دیگر مختص به یک زمان یا یک مکان خاص نبوده و در هر زمان و مکانی قابلیت انجام دارد. در عین حال باید توجه داشت که نفوذ فراغت مجازی در شهری کوچک بیانگر تسری آن در جامعه ایرانی است.
