مقایسه اثر تنش شوری و کم آبی بر رشد و محتوای سدیم و پتاسیم گندم نان (Triticum aestivum L.)
نویسندگان
1 دانشیار، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران
2 دانشجوی دکتری، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران
3 دانشجوی دکتری، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران
doi
چکیده
بهمنظور بررسی و مقایسه اثر تنشهای شوری و کمآبی بر ویژگیهای مورفو-فیزیولوژیکی گیاهچههای گندم (رقم فلات)، آزمایشی گلدانی بهصورت طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار در گلخانه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه یاسوج در سال 1394 انجام شد. در مجموع هفت تیمار شامل سه سطح از هر یک از تنشهای شوری و کمآبی القاء شده با پتانسیل اسمزی مشابه (47/2- ، 94/4- و 42/7- بار) بههمراه یک تیمار شاهد مورد مطالعه قرار گرفت. تنش شوری با استفاده از کلرید سدیم و تنش کمآبی با استفاده از پلیاتیلنگلیکول 6000 اعمال شدند. وزن خشک اندام هوایی در تیمارهای مختلف تنش شوری و تنش کمآبی نسبت به شاهد، کاهش معنیداری نشان داد. تنش کمآبی سبب افزایش وزن خشک ریشه شد و بیشترین میزان وزن خشک ریشه در تیمار 42/7- بار پلیاتیلنگلیکول مشاهده شد. بیشترین میزان محتوای سدیم اندام هوایی و ریشه در تیمار تنش شوری 42/7- بار و کمترین آن در شرایط تیمار شاهد مشاهده شد که با سطوح تنش کمآبی تفاوت معنیداری نداشت. همچنین تیمار تنش شوری 42/7- بار موجب کاهش معنیدار محتوای پتاسیم اندام هوایی و ریشه شد. بالاترین نسبت پتاسیم اندام هوایی به ریشه در تیمار شاهد و کمترین آن در تیمار تنش شوری 42/7- بار مشاهده شد. با افزایش سطح هر دو تنش شوری و کمآبی، میزان پروتئینهای محلول و فعالیت آنزیمهای کاتالاز و پراکسیداز افزایش معنیداری نشان دادند. در مجموع، نتایج این تحقیق نشان داد که تنش شوری نسبت به تنش کمآبی تأثیر منفی بیشتری بر گندم دارد و وزن خشک اندام هوایی و ریشه را کاهش میدهد.