فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

از نگاه اغلب حقوق‌دانان، عقد سبب تعهد بوده، به همین دلیل تا زمانی که عقد پابرجاست، تبعیت از مفاد آن برای طرفین لازم است. برخلاف نظر پیش‌گفته، بررسی قراردادها در حقوق ایران نشان می‌دهد مقتضای بعضی عقود (مانند وکالت) تعهد نبوده، تنها موجب اختیار و نیابت‌اند. با این حال، نمی‌توان انکار کرد که عقودی از قبیل وکالت، ودیعه یا جعاله تحت شرایطی الزام‌آور قلمداد می‌شوند. چالش اصلی این نوشتار شناسایی علت تعهدآور بودن برخی عقود و سپس تحلیل نوع تعهد ناشی از قرارداد است. نگارندگان این نوشتار با بررسی تطبیقی مصادیق تعهد در حقوق ایران و انگلیس به این نتیجه دست یافته‌اند که اندراج عوض در قرارداد موجب تعهد به نتیجه، و وجود اعتماد متعارف از سوی یکی از طرفین، سبب ایجاد تعهد به وسیله برای دیگری خواهد بود. پذیرش نظریات عوض و اعتماد متعارف در حقوق ایران موجب پدید آمدن مبنایی جدید برای لزوم قراردادها و همین‌طور ایجاد مانعی برای جلوگیری از سوء‌استفاده از حق خواهد بود. افزون بر نتایج پیش‌گفته، تمییز تعهدات به نتیجه از تعهدات به وسیله در چگونگی اثبات نقض تعهدات قراردادی نیز مفید خواهد بود.