بررسی تأثیر مؤلفههای اقتصاد دانشبنیان بر عملکرد محیط زیست: مقایسه ایران با کشورهای همسایه
نویسندگان
1 استادیار اقتصاد کشاورزی، مؤسسه پژوهشهای برنامهریزی، اقتصاد کشاورزی و توسعه روستایی، تهران، ایران
doi
10.30490/aead.2025.367328.1643چکیده
اقتصاد دانشبنیان (KBA) به طور معمول، به عنوان یک راهکار بالقوه برای تحقق رشد اقتصادی پایدار در جامعه مطرح میشود و میتواند در رفع چالشهای مختلف زیستمحیطی ناشی از کمبود روزافزون منابع، مؤثر باشد. از اینرو، هدف اصلی پژوهش حاضر بررسی تأثیر مؤلفههای اقتصاد دانشبنیان بر شاخص عملکرد زیستمحیطی (EPI) در ایران و کشورهای همسایه شامل ترکیه، عراق، پاکستان، جمهوری آذربایجان و ارمنستان بود. بدین منظور، شاخص ترکیبی اقتصاد دانشبنیان برای کشورهای مورد مطالعه با استفاده از روش ارزیابی دانش بانک جهانی طی سالهای 2022-2006 محاسبه و سپس، تأثیر مؤلفههای اقتصاد دانشبنیان بر عملکرد محیط زیست در چارچوب دادههای پانل و با بهکارگیری روش حداقل مربعات تعمیمیافته (GLS) بررسی شد. نتایج پژوهش نشان داد که در شاخص ترکیبی اقتصاد دانشبنیان، ترکیه با میانگین 7/27 بیشترین امتیاز را کسب کرده است؛ پس از آن، ارمنستان و ایران، به ترتیب، با میانگینهای 5/85 و 5/57 در رتبههای بعدی قرار دارند. نتایج برآورد مدل نهایی دادههای پانل نیز حاکی از آن بود که سهم مخارج آموزش دولتی از تولید ناخالص داخلی (مربوط به رکن آموزش و توسعه منابع انسانی) تنها متغیر دارای اثر مثبت بر شاخص عملکرد زیستمحیطی است، به گونهای که با افزایش یک درصدی این سهم، EPI به میزان 0/336 درصد افزایش مییابد؛ افزون بر این، متغیر حجم تجارت بینالملل (از شاخصهای رکن نظام انگیزشی و نهادی اقتصادی) و نیز متغیر سهم مخارج تحقیق و توسعه از تولید ناخالص داخلی (متعلق به رکن نوآوری و پذیرش ابداعات) اثر منفی و معنیدار بر عملکرد زیستمحیطی کشورها دارند؛ به طور مشابه، شاخص ترکیبی اقتصاد دانشبنیان نیز رابطه معکوس با شاخص EPI دارد. با توجه به یافتههای پژوهش حاضر، پیشنهاد میشود که در راستای بهبود عملکرد زیستمحیطی، برای فعالیتهای واحدهای اقتصادی بهویژه شرکتهای خارجی، قوانین زیستمحیطی دقیق اعمال شود؛ همچنین، توسعه صادرات خدمات فنی و مهندسی و نیز افزایش سهم مخارج آموزش دولتی از تولید ناخالص داخلی به همراه توزیع عادلانه آن از دیگر پیشنهادهای پژوهش حاضر به شمار میروند.