بررسی تأثیر مداخله آموزشی مبتنی بر مدل ارتقای سلامت پندر بر خودشکوفایی و روابط بین فردی زنان یائسه
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی، واحد بینالملل کیش، دانشگاه آزاداسلامی، جزیره کیش، ایران.
2 استاد، گروه روانشناسی، واحد بینالملل کیش، دانشگاه آزاداسلامی، جزیره کیش، ایران.
3 استادیار، گروه روانشناسی، واحد کرج، دانشگاه آزاداسلامی، البرز، ایران.
doi
10.22123/chj.2019.200148.1350چکیده
مقدمه: سلامت جامعه در گرو تأمین نیازهای بهداشتی، فرهنگی و اقتصادی زنان است. یائسگی بخشی از زندگی زنان است که در بهداشت باروری اهمیت ویژهای دارد و برنامه آموزشی مناسب به منظور بهبود توانمندیهای روانی زنان ضروری است. این پژوهش با هدف تعیین تأثیر مداخله آموزشی مبتنی بر مدل ارتقاء سلامت پندر بر خودشکوفایی و روابط بینفردی انجام شد. مواد و روشها: این مطالعه از نوع کارآزمایی بالینی با پیشآزمون، پسآزمون و گروه کنترل بود. از بین زنان یائسه شاغل در مدارس دخترانه غیردولتی شهر تهران طی سال 1398 بهشیوه هدفمند تعداد 60 نفر انتخاب و بهصورت تصادفی در گروههای آزمایش (30 نفر) و کنترل (30 نفر) قرار گرفتند. جمعآوری دادهها با استفاده از پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک-محقق ساخته و پرسشنامه استاندارد رفتارهای ارتقادهنده سلامت انجام شد. در گروه آزمایش، آموزش رفتارهای ارتقادهنده سلامت در 6 جلسه به صورت هفتهای 1 جلسه و هر جلسه به مدت 2 ساعت اجرا گردید. پس از پایان آموزش از گروهها پسآزمون گرفته شد. دادهها با روشهای آزمونهای t مستقل و زوجی و تحلیل کواریانس چندمتغیری تحلیل شدند. یافتهها: نتایج نشان داد مداخله آموزشی مبتنی بر مدل ارتقای سلامت بر افزایش خودشکوفایی (53/9=F، 006/0=p و 60/0=Eta) و روابط بینفردی زنان یائسه (40/8=F، 009/0=p و 71/0=Eta) گروه آزمایش در مرحله پسآزمون تأثیر مثبت و معنیداری داشته است. نتیجهگیری: مداخله آموزشی مبتنی بر مدل ارتقای سلامت میتواند برای انتقال به مرحله یائسگی کارساز باشد. پژوهشگران و درمانگران میتوانند از مدل پندر برای بهبود رفتارهای ارتقادهنده سلامت در زنان یائسه ایرانی استفاده کنند.