تعیین اثربخشی واقعیت درمانی بر صمیمیت، سازگاری و ابراز وجود زنان متأهل
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه مشاوره، واحد ابهر، دانشگاه آزاد اسلامی، ابهر، ایران.
2 استادیار، گروه روانشناسی، واحد ابهر، دانشگاه آزاد اسلامی، ابهر، ایران.
3 استادیار، گروه روانشناسی، واحد ابهر، دانشگاه آزاد اسلامی، ابهر، ایران.
4 دانشیار، گروه روانشناسی، واحد ابهر،دانشگاه آزاد اسلامی، ابهر، ایران.
doi
10.22123/chj.2020.194289.1326چکیده
مقدمه: کاهش صمیمیت، سازگاری و جرأتورزی از مشکلات شایع میان زن و شوهر میباشد که اثرات منفی در زندگی زناشویی ایجاد میکند. واقعیت درمانی، یکی از روشهای درمانی میباشد که به تازگی برای بهبود این مشکل معرفی شده است. پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی واقعیت درمانیبرصمیمیت،سازگاریوابرازوجودزنان متآهل انجام شد. مواد و روش ها: روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی، پیشآزمون–پسآزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. جامعه آماری کلیه زنان متأهل دارای مدت ازدواج زیر 5 سال و سن زیر 40 سال شهر تبریز در سال 1397 بود که 30 نفر به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شده و بهصورت تصادفی در دوگروه آزمایش و کنترل (هر گروه 15 نفر) گمارده شدند. برای جمعآوری دادهها از پرسشنامههای صمیمیت زناشویی، سازگاری و ابراز وجود استفاده شد. گروه آزمایش تحت آموزش مفاهیم واقعیت درمانی به مدت 12ساعت در 8 هفته قرار گرفتند. دادهها با روش تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر تحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان داد واقعیت درمانی برصمیمیت، سازگاری و ابراز وجود گروه آموزش نسبت به گروه کنترل در مراحل پسآزمون مؤثر بوده است (001/0 =p). نتیجه گیری: آموزش واقعیت درمانی احتمالاً میتواند با افزایش صمیمیت، سازگاری و جرأتورزی باعث کاهش مشکلات زناشویی زنان متأهل شود.