امکانسنجی فقهی استفاده از روش تأمین مالی افزایش مالیات (TIF) در طرحهای زیربنایی حملونقل ایران
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت مالی دانشکده معارف اسلامی و مدیریت دانشگاه امام صادق(ع)، تهران، ایران
2 استاد، پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، قم، ایران
doi
10.30497/ifr.2018.2238چکیده
یکی از چالشهای اصلی طرحهای زیربنائی حملونقل، تأمین مالی است. بنابراین، همواره این بخش نیازمند نوآوریهای مالی بهمنظور طراحی ابزارها و نهادهای مالی جدید جهت تأمین مالی خود است. در ایران، توسعه طرحهای زیربنائی حملو نقل به دلیل اتکای این بخش به منابع دولتی، با چالش مواجه است و با وجود ظرفیتهای بالای بخش حملونقل، منابع مالی کافی جهت توسعه زیرساختهای حملونقل وجود ندارد از اینرو، وزارت راه و شهرسازی بهعنوان مهمترین نهاد سیاستگذاری توسعه طرحهای زیربنائی در کشور همواره با کمبود منابع مالی مواجه میباشد و همواره به دنبال جذب مشارکت بخش خصوصی جهت سرمایهگذاری در توسعه طرحهای زیربنائی است. یکی از پیشنیازهای لازم برای مشارکت بخش خصوصی در توسعه طرحهای زیربنائی، ارائه راهحلها و ابزارهای مالی مناسب است که این ابزارها براساس نوآوریهای مالی و متناسب با نیاز بخش حملونقل طراحی شده باشند. روش افزایش مالیات یکی از ابزارهای مالی طراحی شده برای تأمین مالی بخش حملونقل است که میتواند جهت تأمین مالی توسعه طرحهای زیربنائی بهکار گرفته شود. این مقاله در صدد است به روش توصیفی تحلیلی و براساس فقه امامیه و متناسب با قوانین و مقررات بازار سرمایه ایران و نیاز بخش حملونقل، ابزار مالی روش افزایش مالیات (TIF) را معرفی نماید.
