فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف: این مطالعه با هدف جداسازی و شناسایی باکتری Staphylococcus aureus مقاوم به متی‌سیلین (MRSA-MDR) انجام شد. این باکتری به متی‌سیلین، که آنتی‌بیوتیکی برای درمان بسیاری از عفونت‌های ناشی از Staphylococcus aureus استفاده می‌شود مقاوم است. تصور می‌شود این مقاومت از طریق کسب ژنی حاصل شده باشد که پروتئینی را رمزگذاری می‌کند که توانایی ایجاد مقاومت را دارد. این سویه به‌عنوان Staphylococcus aureus مقاوم به متی‌سیلین (MRSA-MDR) شناخته می‌شود. حساسیت این باکتری به برخی آنتی‌بیوتیک‌ها از طریق جمع‌آوری نمونه‌های شیر خام در استان بغداد و انجام تشخیص بیوشیمیایی با استفاده از سیستم API Staph و نیز بررسی برخی از ژن‌های مسئول مقاومت به متی‌سیلین مطالعه شد.مواد و روش‌ها: پنجاه نمونه شیر خام از بازارهای مردمی و پراکنده در سراسر بغداد (نقاط فروش غیرمجاز) که شیر خام و مشتقات آن عرضه می‌شود، در سال ۲۰۲۵ جمع‌آوری گردید. برای تأیید وابستگی نمونه‌ها به Staphylococcus aureus از آزمون تشخیصی API Staph System استفاده شد. آزمون حساسیت آنتی‌بیوتیکی برای تمامی جدایه‌های شناسایی‌شده Staphylococcus aureus با روش Kirby-Bauer Disk Diffusion انجام شد که شامل ۷ نوع آنتی‌بیوتیک سیپروفلوکساسین، اریترومایسین، آزیترومایسین، تری‌متوپریم، لووفلوکساسین، متی‌سیلین و کولیستین بود. مطالعه ژنتیکی شامل شناسایی ژن‌های تشخیصی و مقاومت آنتی‌بیوتیکی (nuc، mecA، lmrS و mepA) با استفاده از واکنش زنجیره پلیمراز (PCR) بود. برای تکثیر قطعات ژنی 276 جفت‌باز برای nuc، ‏147 جفت‌باز برای mecA، ‏718 جفت‌باز برای mepA و ‏241 جفت‌باز برای lmrSاز پرایمرهای اختصاصی استفاده شد. نتایج: یافته‌های آزمون حساسیت آنتی‌بیوتیکی نشان داد مقاومت قابل توجهی نسبت به کولیستین (CL) با 100%، اریترومایسین (E) با 5/82% و آزیترومایسین (AZM) با 80% مقاومت وجود دارد. درصد جدایه‌های مقاوم به گروه فلوروکینولون‌ها (سیپروفلوکساسین (CIP) و لووفلوکساسین (LE)) برابر با 8/25% بود. جدایه‌های S. aureus حساسیت بالایی به تری‌متوپریم (TR) با بازدهی 3/93% نشان دادند. مطالعه ژنتیکی نشان داد 32 جدایه بر اساس مشاهده نوار 276 جفت‌بازی مربوط به ژن تشخیصی nuc پس از الکتروفورز روی ژل، Staphylococcus aureus بودند. همچنین، نتایج شناسایی مولکولی ژن mecA نشان داد که این ژن در 24 مورد (75%) از جدایه‌های Staphylococcus aureus با اندازه تکثیر 147 جفت‌باز وجود داشت. نتیجه‌گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که از میان 50 نمونه بررسی‌شده، 32 نمونه (64%) دارای ویژگی‌های بیوشیمیایی و مورفولوژیک اختصاصی Staphylococcus aureus بودند. مصرف گسترده آنتی‌بیوتیک‌ها منجر به بروز MRSA و دیگر باکتری‌های مقاوم چنددارویی شده است. مطالعه ژنتیکی نیز شامل شناسایی ژن‌های تشخیصی و مقاومت آنتی‌بیوتیکی (nuc، mecA، lmrS و mepA) بود.