تاثیر تنظیم کننده های رشد سیتوکینین و اکسین بر برخی صفات ذرت دانه ای تحت الگوهای مختلف کاشت در شرایط شوری
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران؛ مدرس، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی بوشهر، بوشهر، ایران
2 دانشیار، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
3 استاد، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
doi
چکیده
بخش وسیعی از اراضی زیر کشت ذرت تحت تاثیر درجات مختلفی از شوری قرار دارند. جهت بررسی اثر زمان محلولپاشی تنظیم کنندههای سیتوکینین و اکسین بر برخی صفات ذرت دانهای (سینگلکراس 704) تحت الگوهای مختلفکاشت در شرایط شوری، آزمایشی به صورت کرتهای خردشده- فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی بوشهر در سال 1392 اجرا شد .الگوی کاشت (یکردیفه، دو ردیفه و کففارو) بهعنوان عامل اصلی و زمان محلولپاشی سیتوکینین (عدم مصرف، مرحله V5-V6 و V8-V10) و اکسین (عدم مصرف، زمان ظهور ابریشم و دو هفته بعد) به ترتیب با غلظت 50 و 10 میلیگرم در لیتر به صورت فاکتوریل بهعنوان عامل فرعی در نظر گرفته شد. بیشترین تعداد برگ، LAI، عدد سبزینگی، Fm و Fv/Fm از کاشت کففارو بهدست آمد. الگوهای کاشت دو ردیفه و کففارو عملکرد دانه را بهترتیب 9/24 و 8/45 درصد افزایش دادند. مصرف سیتوکینین در مرحله V8-V10، LAI، RWC، عدد سبزینگی و Fv/Fm را افزایش داد. کمترین Fm با مصرف سیتوکینین در مرحله V8-V10 و بیشترین عدد سبزینگی و Fv/Fm و کمترین Fm با کاربرد اکسین در زمان ظهور ابریشم بهدست آمد. مصرف اکسین در زمان ظهور ابریشم منجر به افزایش عملکرد دانه به میزان 7/19 درصد شد. از آنجا که بیشترین عملکرد دانه همراه با بیشترین عدد سبزینگی و Fv/Fm با کاشت کففارو با مصرف سیتوکینین در مرحله V8-V10 و مصرف اکسین در زمان ظهور ابریشم بهدست آمد، احتمالاً زمان مصرف و تعادل بین تنظیم کنندهها همراه با الگوی صحیح کاشت، میتوانند از عوامل موثر بر تحمل ذرت به شوری باشند.