ارتباط طلاق عاطفی با تعارض کار-خانواده در پرسنل بالینی دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان

نویسندگان

1 کارشناس ارشد، گروه پرستاری، معاونت بهداشتی، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان ، رفسنجان، ایران.

2 دانشیار، گروه داخلی و جراحی، دانشکده پرستاری و مامایی، مرکز تحقیقات بیماری‌های غیر واگیر، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، رفسنجان، ایران.

3 استادیار،گروه پرستاری بهداشت جامعه، دانشکده پرستاری و مامایی رازی، ، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران.

doi
10.22123/chj.2019.85369.0
چکیده

مقدمه: طلاق عاطفی یک مشکل پنهان در زندگی بسیاری از زوج ها می‌باشد که می‌تواند عملکرد افراد را تحت تأثیر قرار دهد. این مطالعه با هدف بررسی ارتباط بین طلاق عاطفی و تعارض کار-خانواده در پرسنل بالینی دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان انجام شده است. مواد و روش‌ها: در این پژوهش توصیفی، جامعه مورد مطالعه پرسنل بالینی دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان بودند. با استفاده از روش نمونه­گیری تصادفی طبقه­بندی شده 300 نفر در سال 1394 انتخاب گردیدند. ابزار جمع‌آوری اطلاعات پرسشنامه­های اطلاعات دموگرافیک، طلاق عاطفی و تعارض شغلی بود. بعد از جمع‌آوری اطلاعات، داده‌ها با استفاده از آزمون‌های t مستقل و ضریب همبستگی پیرسون تجزیه و تحلیل شدند. یافته‌ها: از بین 300 نفر شرکت­کننده 68 نفر (7/22%) مرد بودند. از نظر میزان طلاق عاطفی 3/58% افراد در گروه ضعیف، 25% متوسط و 7/16% در گروه بالا قرار داشتند. بین طلاق عاطفی و تعارض کار-خانواده رابطه معنی‌دار مثبت به دست آمد (001/0p=). در بین متغیرهای دموگرافیک همکار بودن زوجین، وضعیت مالی، نسبت فامیلی، رضایت زناشویی و نوع ازدواج با طلاق عاطفی و تعارض کار-خانواده رابطه معنی‌داری داشتند (001/0p=). نتیجه ­گیری: براساس یافته‌های مطالعه حاضر، بین تعارض کار-خانواده و طلاق عاطفی در پرسنل بالینی علوم پزشکی ارتباط مثبت وجود دارد.