ارتباط طلاق عاطفی با تعارض کار-خانواده در پرسنل بالینی دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان
نویسندگان
1 کارشناس ارشد، گروه پرستاری، معاونت بهداشتی، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان ، رفسنجان، ایران.
2 دانشیار، گروه داخلی و جراحی، دانشکده پرستاری و مامایی، مرکز تحقیقات بیماریهای غیر واگیر، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، رفسنجان، ایران.
3 استادیار،گروه پرستاری بهداشت جامعه، دانشکده پرستاری و مامایی رازی، ، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران.
doi
10.22123/chj.2019.85369.0چکیده
مقدمه: طلاق عاطفی یک مشکل پنهان در زندگی بسیاری از زوج ها میباشد که میتواند عملکرد افراد را تحت تأثیر قرار دهد. این مطالعه با هدف بررسی ارتباط بین طلاق عاطفی و تعارض کار-خانواده در پرسنل بالینی دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان انجام شده است. مواد و روشها: در این پژوهش توصیفی، جامعه مورد مطالعه پرسنل بالینی دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان بودند. با استفاده از روش نمونهگیری تصادفی طبقهبندی شده 300 نفر در سال 1394 انتخاب گردیدند. ابزار جمعآوری اطلاعات پرسشنامههای اطلاعات دموگرافیک، طلاق عاطفی و تعارض شغلی بود. بعد از جمعآوری اطلاعات، دادهها با استفاده از آزمونهای t مستقل و ضریب همبستگی پیرسون تجزیه و تحلیل شدند. یافتهها: از بین 300 نفر شرکتکننده 68 نفر (7/22%) مرد بودند. از نظر میزان طلاق عاطفی 3/58% افراد در گروه ضعیف، 25% متوسط و 7/16% در گروه بالا قرار داشتند. بین طلاق عاطفی و تعارض کار-خانواده رابطه معنیدار مثبت به دست آمد (001/0p=). در بین متغیرهای دموگرافیک همکار بودن زوجین، وضعیت مالی، نسبت فامیلی، رضایت زناشویی و نوع ازدواج با طلاق عاطفی و تعارض کار-خانواده رابطه معنیداری داشتند (001/0p=). نتیجه گیری: براساس یافتههای مطالعه حاضر، بین تعارض کار-خانواده و طلاق عاطفی در پرسنل بالینی علوم پزشکی ارتباط مثبت وجود دارد.