فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف: دیابت نوع ۲ (T2DM) یک اختلال متابولیک مزمن است که با افزایش سطح قند خون به‌دلیل مقاومت به انسولین، کاهش عملکرد سلول‌های بتای پانکراس یا هر دو مشخص می‌شود. ویروس SARS-CoV-2 نیز یک عامل بیماری‌زای تنفسی است که موجب بیماری کووید-۱۹ می‌گردد. هدف از این مطالعه، بررسی ارتباط بین سطوح پارامترهای FBS، HbA1c، WBC، درصد لنفوسیت‌ها، T3، T4، TSH، CRP، D-dimer، LDH و فریتین با پلی‌مورفیسم ژن ACE (I/D) در بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ (G2) و افراد بهبود‌یافته از کووید-۱۹ (G3) در مقایسه با گروه کنترل (G1) بود.مواد و روش‌ها: در این مطالعه، ۶۰ بیمار مبتلا به دیابت نوع ۲ (G2)، ۶۰ بیمار بهبود‌یافته از کووید-۱۹ (G3) و ۶۰ فرد سالم هم‌نژاد به‌عنوان گروه کنترل (G1) شرکت داشتند. سن تمامی شرکت‌کنندگان بین ۳۰ تا ۴۵ سال بود و همگی به بیمارستان آموزشی دیوانیه در استان دیوانیه عراق مراجعه کرده بودند. پارامترهای بیوشیمیایی شامل FBS، HbA1c، WBC، درصد لنفوسیت‌ها، T3، T4، TSH، CRP، D-dimer، LDH و فریتین اندازه‌گیری شد. همچنین، پلی‌مورفیسم ژن ACE (I/D) با استفاده از روش PCR تکثیر و بررسی گردید.نتایج: نتایج مطالعه نشان داد که بین پارامترهای بیوشیمیایی مورد بررسی و پلی‌مورفیسم ژن ACE ارتباط معناداری وجود دارد. اختلاف آماری معنی‌داری (P < 0.05) بین ژنوتیپ‌های II و ID در مقایسه با ژنوتیپ DD در بیمارانی که در معرض خطر بالای ابتلا به دیابت نوع ۲ پس از بهبودی از کووید-۱۹ قرار داشتند، مشاهده شد. ژنوتیپ‌های II و ID با بروز بالاتر دیابت نوع ۲ در افراد عراقی بهبود‌یافته از کووید-۱۹ همراه بودند. نتیجه‌گیری: نتایج این مطالعه نشان می‌دهد که پلی‌مورفیسم ژن ACE (I/D) به‌طور معناداری با تغییرات پارامترهای بیوشیمیایی در بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ و افراد بهبود‌یافته از کووید-۱۹ مرتبط است. خطر بروز یا تشدید دیابت نوع ۲، به‌ویژه در بازماندگان کووید-۱۹، در حاملان ژنوتیپ‌های II و ID بیشتر از ژنوتیپ DD بود. این نتایج بیانگر آن است که ترکیب ژنتیکی سیستم رنین-آنژیوتانسین می‌تواند در حساسیت متابولیک پس از عفونت SARS-CoV-2 نقش داشته باشد و به‌عنوان یک شاخص بالقوه در غربالگری، پیشگیری و مدیریت بهتر بیماران پرخطر مورد استفاده قرار گیرد. با این حال، انجام مطالعات گسترده‌تر در جمعیت‌های بزرگ‌تر برای تأیید این یافته‌ها ضروری است.