شناسایی سوخت معیوب در قلب راکتور تهران با استفاده از شاخص های میزان مصرف سوخت و ضریب بیشینه قدرت
نویسندگان
1 سازمان انرژی اتمی ایران
2 دانشگاه شیراز
3 دانشگاه شیراز
doi
10.22052/6.1.17چکیده
یکی از مسائل بسیار مهم در زمان نشت مواد رادیواکتیو از قلب یک راکتور هسته ای، تعیین و مدیریت مجتمع سوخت معیوب در میان تمامی مجتمع های موجود در قلب راکتور میباشد. هدف از این مطالعه ارائه یک روش سریع و کارا نسبت به روشهای غیرمخرب و آزمونهای نشتی متداول به منظور تشخیص و انتخاب سوخت معیوب است. اساس این روش بر پایه نمونه گیری از خنک کننده عبوری از قلب راکتور و ارزیابی طیف گاما حاصل از آن به منظور اندازه گیری نسبت فعالیت برخی پاره های شکافت گازی نشت یافته به خنک کننده راکتور میباشد. با استفاده از نسبت فعالیت Cs137/ Cs134 و لحاظ کردن فاکتور تاریخچه مربوط به هر یک از مجتمع های سوخت، میتوان میزان مصرف سوخت را به دست آورد. همچنین، از نسبت ایزوتوپهای Xe133/ I133× I135 ضریب بیشینه قدرت و موقعیتی از قلب که سوخت معیوب در آنجا قرار دارد را پیشبینی نمود. به منظور بررسی این روش، نمونه آب یک سوخت معیوب واقع در کپسول تست نشتی راکتور تحقیقاتی تهران تهیه و مورد مطالعه قرار گرفت. نسبت فعالیت ایزوتوپهای موردنظر (برای چیدمان شامل سوخت موردنظر) محاسبه و طیف حاصل از ایزوتوپهای گازی در زمانهای خنک سازی متفاوت مورد مطالعه قرار گرفته است. با در نظر گرفتن نسبت Cs137/ Cs134 (1212/0) و تاریخچه تابش دهی سوخت موردنظر (1023/2) میزان مصرف سوخت برای این سوخت 92/33% پیشبینی شد. کدهای محاسباتی میزان مصرف این مجتمع را 12/33% براورد مینماید که توافق نزدیکی با روش تجربی انجام شده دارد. مقایسه نتایج حاصل از آزمایش و محاسبات بیانگر براورد نسبتاً خوب این روش از میزان مصرف سوخت مجتمع سوخت موردنظر میباشد.