اثربخشی زوجدرمانی هیجانمدار بر کاهش دلزدگی زناشویی زوجین و تصویر بدنی زنان
نویسندگان
1 دانشیار، گروه علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، سیستان و بلوچستان، ایران.
2 کارشناسی ارشد، گروه علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، سیستان و بلوچستان، ایران.
doi
10.22123/chj.2019.141088.1166چکیده
مقدمه: در سالهای اخیر، توجه به کیان خانواده و عوامل مؤثر بر آن مورد توجه قرار گرفته است. از این رو، پژوهش حاضر با هدف مطالعه اثربخشی زوجدرمانی هیجانمدار بر کاهش دلزدگی زناشویی زوجین و تصویر بدنی زنان انجام شد. مواد و روشها: روش پژوهش نیمه تجربی با طرح پیشآزمون_پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه زوجین مراجعهکننده به مرکز خدمات مشاورهای همدلان شهر زاهدان در سال 1396 تشکیل دادند. 20 زوج به شیوه نمونهگیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. ابزار اندازهگیری، پرسشنامههای دلزدگی زناشویی Pins (1996) و روابط چندبعدی بدن _خود Cash (1997) بود. گروه آزمایش در 15 جلسه زوجدرمانی هیجانمدار شرکت کردند و گروه کنترل هیچ مداخلهای دریافت نکرد. پس از اجرای مداخله، دادهها جمعآوری و با استفاده از روش تحلیل کوواریانس چند متغیری تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: نتایج تحلیل کوواریانس چندمتغیره نشان داد که زوجدرمانی هیجانمدار بر کاهش میزان دلزدگی جسمی (82/16F=)، دلزدگی روانی (81/11F=)، دلزدگی عاطفی زوجین (74/61F=) و همچنین بر ارزشیابی قیافه (09/39F=)، جهتگیری قیافه (71/196F=) و رضایت بدنی زنان (05/4F=) مؤثر بوده است (05/0>p). اما نتایج حاکی از این بود که زوجدرمانی هیجانمدار بر ارزشیابی تناسب اندام (25/0F=)، جهتگیری تناسب اندام (02/1F=) و وزن بدنی زنان (84/0F=) مؤثر نبوده است. نتیجهگیری: با توجه به نتایج پژوهش حاضر و پیشینه پژوهشی، میتوان مداخله زوجدرمانی هیجانمدار را به عنوان مداخلهای کارآمد در کاهش دلزدگی زناشویی زوجین و بهبود تصویر بدنی زنان پیشنهاد نمود.