مقایسه تأثیر آموزش ورزش و رژیم غذایی به روش " کتابچه آموزشی" و "شبکههای مجازی" بر شاخص توده بدنی کارکنان مرد شرکتهای پتروشیمی منطقه پارس جنوبی
نویسندگان
1 دانشیار، گروه پرستاری، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران.
2 دانشیار، گروه آمار زیستی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران.
3 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه پرستاری سلامت جامعه، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران.
4 دانشیار، گروه مدیریت توانبخشی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران.
doi
10.22123/chj.2019.158988.1199چکیده
مقدمه: با توجه به روند رو به رشد اضافه وزن و چاقی در کارکنان و از آنجا که آموزش یکی از اصول مهم توسعه و آمادگی منابع انسانی است، این پژوهش با هدف تعیین تأثیر آموزش ورزش و رژیم غذایی به روش"کتابچه آموزشی" و "شبکههای مجازی" بر شاخص توده بدنی کارکنان مرد شرکتهای پتروشیمی منطقه پارس جنوبی انجام شد. مواد و روشها: این مطالعه مداخلهای نیمه تجربی، بر روی 135 نفر از کارکنان مرد شاغل در مراکز پتروشیمی جنوب ایران که به روش تصادفی ساده در سه گروه (کتابچه آموزشی، شبکههای مجازی و شاهد) قرار گرفتند، انجام شد. مشخصات فردی و کاری به همراه شاخص توده بدنی برای تمامی نمونهها ثبت گردید. گروه کتابچه آموزشی، 5 نوبت آموزش با محتوای تغذیه مناسب و فعالیت فیزیکی و گروه شبکههای مجازی، 48 پیام آموزشی دریافت کردند. گروه شاهد هیچ آموزشی دریافت نکردند. اطلاعات توسط آزمونهای آماری مجذور کای، تی زوجی و آنالیز واریانس تحلیل شد. یافته ها: میانگین شاخص توده بدنی در طول زمان مداخله آموزشی در همه گروهها کاهش پیدا کرد اما این کاهش تنها در گروه شبکههای مجازی معنیدار بود (05/0>p). نتایج نشان میدهد، آموزش ورزش و رژیم غذایی در گروه کتابچه آموزشی و گروه شاهد اختلاف آماری معنیداری نداشت، اما در گروه آموزش شبکههای مجازی اختلاف از نظر آماری معنیدار بود (05/0p<). نتیجه گیری: نتایج نشان میدهد که آموزش ورزش و رژیم غذایی از طریق موبایل (تلگرام) میتواند با رعایت احتیاط و بنابر خصوصیات جامعه هدف سبب کاهش شاخص توده بدنی کارکنان شده و کاربرد این روش برای کنترل وزن کارکنان توصیه میشود.