ارزیابی وضعیت مشارکت و خودمختاری بیماران قلبی- عروقی با نتیجه آنژیوگرافی مثبت در شهر رفسنجان در سال 1396
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه اپیدمیولوژی و آمار زیستی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، رفسنجان، ایران
2 استادیار، گروه آموزشی اپیدمیولوژی و آمار زیستی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، رفسنجان، ایران.
3 استاد، گروه آموزشی پزشکی اجتماعی، دانشکده پزشکی، استاد مرکز تحقیقات مؤلفههای اجتماعی سلامت، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، رفسنجان، ایران
4 استاد گروه آموزشی اپیدمیولوژی و آمار زیستی، دانشکده پزشکی، استاد مرکز تحقیقات محیط کار، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، رفسنجان، ایران
5 استادیار، گروه آموزشی قلب و عروق، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، رفسنجان، ایران
6 استادیار، گروه آموزشی قلب و عروق، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، رفسنجان، ایران
doi
10.22123/chj.2019.169420.1229چکیده
مقدمه: بیماریهای قلبی، مشکل عمده بهداشتی در جهان میباشند که عوارض ناشی از آنها منجر به ناتوانی و کاهش مشارکت فرد در زندگیاش میشود. بنابراین لازم است جنبههایی از زندگی که بیمار در آنها دچار ضعف در مشارکت است، مشخص شود. لذا هدف از مطالعه حاضر تعیین وضعیت مشارکت و خودمختاری بیماران قلبی- عروقی با نتیجه آنژیوگرافی مثبت بود. مواد و روش ها: این مطالعه توصیفی در سال 1396 بر روی 202 بیمار با نتیجه آنژیوگرافی مثبت در شهر رفسنجان انجام گرفت. از پرسشنامه (Impact on Participation and Autonomy scale-Persian; IPA-p) برای ارزیابی وضعیت مشارکت و خودمختاری بیماران استفاده شد. اطلاعات با استفاده از رگرسیون خطی چندگانه، ضریب همبستگی پیرسون، آزمون t مستقل و آنالیز واریانس یکطرفه تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: میانگین و انحراف معیار نمره مشارکت کل پرسشنامه 66/0 ± 09/3 بود. بیشترین نمره مشارکت مربوط به حیطه زندگی و ارتباط اجتماعی (67/0 ± 63/3) و کمترین نمره مربوط به حیطه تفریح (00/1 ± 50/2) بود. آنالیز رگرسیون خطی چندگانه نشان داد میانگین نمره مشارکت در زنان کمتر از مردان (419/0- =B، 036/0=p) و در بیماران با سطح تحصیلات دیپلم و بالاتر، بیشتر از افراد بیسواد (262/0=B، 040/0 =p) بود. متغیرهای مورد بررسی 2/21% از تغییرات نمره مشارکت را تبیین میکردند. نتیجه گیری: نتایج نشان داد بیماران در بیش از نیمی از حیطههای پرسشنامه، مشارکت کمتر از 60% (نمره 3 از 5) داشتهاند و حیطه تفریح ضعیفترین آنها بوده است. لذا وجود برنامههایی جهت تقویت این حیطهها پیشنهاد میشود.
